แพทย์หญิงข้ามภพ นิยาย บท 329

เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกดำเนินไปอย่างคึกคัก อีกสามแคว้นก็ทยอยเข้าสู่เมืองหลวง

เสียวเป่าถือถังหูหลู ซย่าเอ๋อร์พาเขาเดินกระโดดโลดเต้นเข้าไปในบ้าน

เหยาชิงหลีกำลังนั่งอ่านหนังสือในห้องอ่านหนังสือ

“ท่านแม่ แคว้นหลิน แคว้นเยี่ยน และแคว้นอันมากันพร้อมแล้ว จะมีงานเลี้ยงในวังไหมขอรับ” เสียวเป่าวิ่งเข้าไปปีนขึ้นไปบนเก้าอี้ นั่งลงตรงข้ามเหยาชิงหลี

“จ้ะ!” เหยาชิงหลีแย้มยิ้มพลางลูบหัวลูกชาย “ทำไมเสียวเป่าถึงฉลาดขนาดนี้ จดจำชื่อแคว้นทั้งหมดได้แล้ว”

“มันยากตรงไหน” เสียวเป่าทำปากมุ่ย “ท่านแม่ไม่ไปงานเลี้ยงในวังหรือขอรับ”

"ไม่ไป"

“ไม่ได้รับบัตรเชิญหรือขอรับ”

“ได้แล้ว แต่แม่ไม่อยากไป”

เหยาชิงหลีไม่รู้สึกดีกับวังสักนิด ได้รับบัตรเชิญแล้ว แต่นางปฏิเสธโดยอ้างว่าจะเรียนทักษะทางการแพทย์เพื่อเตรียมพร้อมงานชุมนุมหมอสวรรค์

แต่เหยาชิงหลีพักผ่อนได้ไม่เท่าไร หลังอาหารกลางวัน เหยาชิงหลีเอนเก้าอี้พักผ่อน ก็เห็นอวี๋อ๋องวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล

“ชิงหลี ทำไมยังอยู่ที่นี่อีก”

“หม่อมฉันไม่อยากไปร่วมงานเลี้ยงในวัง น่าเบื่อ!” เหยาชิงหลีพลิกตัวหันหลังให้เขา

อวี๋อ๋องเห็นว่านางไม่สบอารมณ์ ทั้งโมโหทั้งขำ "เจ้าไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงในวัง แต่ยังต้องเข้าวัง! วันมะรืนนี้ถึงงานชุมนุมหมอสวรรค์แล้ว ตั้งแต่วันนี้เจ้าต้องอยู่ในวังกระทั่งการชุมนุมเสร็จสิ้น”

“เอ๊ะ” เหยาชิงหลีงุนงง พลิกตัวลุกขึ้น “อยู่ในวัง? ผู้เข้าแข่งขันทุกคนหรือเพคะ”

“ไม่อย่างนั้นล่ะ” อวี๋อ๋องรู้สึกค่อนข้างขบขัน “งานชุมนุมหมอสวรรค์จะจัดขึ้นในวัง เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เข้าร่วมงานทุกคนจะไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน ถึงได้เตรียมการอย่างนี้”

“ทำไมท่านไม่บอกหม่อมฉัน” เหยาชิงหลีจ้องมองเขา

อวี๋อ๋องสะอึก ถึงค่อยตระหนักว่า เสด็จพ่อตรัสสั่งให้เขาส่งหนังสือเชิญให้เหยาชิงหลี และให้เขาแจ้งเรื่องการแข่งขันกับเหยาชิงหลี แต่เขามัวแต่สนใจความลับของหุบเขาเทียนอี จนลืมเรื่องนี้ไปสนิท

"ต้องโทษข้าๆ" อวี๋อ๋องยิ้มเก้อเขิน "มา เก็บของเถอะ เราเข้าวังกันเถอะ!"

“ต้องนำอะไรไปบ้างเพคะ” เหยาชิงหลีถามอย่างไม่เต็มใจ

“แค่นำเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวไปก็พอ”

เหยาชิงหลีเบะปาก "ซย่าเอ๋อร์ เก็บเสื้อผ้าสองสามชุดให้ข้าด้วย"

ซย่าเอ๋อร์กับชิวอวิ๋นรีบวิ่งเข้าไปในห้องนอนของเหยาชิงหลี เก็บของอย่างคล่องแคล่วว่องไว

เสียวเป่ากอดนาง "ท่านแม่จะไปไกลอีกแล้ว กี่วันขอรับ"

“มันไม่ใช่เดินทางไกล แค่ในวังเท่านั้น” เหยาชิงหลีหยิกแก้มเขา “สองวันนี้ไปอยู่ก่อน การแข่งขันห้าวัน ทั้งหมดเจ็ดวัน ไม่นานแม่ก็กลับมาแล้ว"