ตอนที่ 721
บทที่ 721 ช่วงวิกฤตหยุดชะงักชั่วคราว
22 ตุลาคม 2569
ในเวลานี้เองเขาก็ได้ลงมือ เขารีบกระโดดลงจากราวบันไดของชั้นดาดฟ้าอย่างรวดเร็ว โดยที่ชายชุดดำสองคนนั้นไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ดวงตาเบิกโพลง!
"หนูรินจัง เด็กดี หลับตาไว้นะ "
"ค่ะ……"
ทันทีที่เสียงของเด็กน้อยกำลังแผดเสียงร้องไห้ออกมา เลือดสีแดงก็ไหลออกมาจากคอของชายชุดดำ ในขณะที่ลงมือชายชุดดำไม่ทันรู้ตัวจึงไม่มีการตอบโต้
เมื่อชายชุดดำอีกคนหนึ่งเห็นแล้วจึงชักปืนออกมาทันที
แต่ตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว
หากตอนนั้นพวกเขาไม่มีจิตใจอำมหิตเลวทรามถึงขั้นคิดจะใช้เด็กตัวเล็กๆมาบังคับให้คนในบ้านฆ่าตัวตาย บางทีวันนี้พวกเขาอาจจะลงมือสำเร็จไปแล้วก็ได้
แต่น่าเสียดาย ที่ไม่มีทางเป็นแบบนั้น
เขาปาลูกดอกอีกลูกหนึ่ง ชายที่เพิ่งได้ตัวเด็กไป แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตและลูกดอกที่ปาออกไปนั้นก็แทงเข้าที่คอของชายชุดดำอย่างรวดเร็วอย่างไร้ความปราณี
หนึ่งวินาทีต่อมา ชายชุดดำก็ล้มลงกับพื้นและเสียชีวิต
ฝีมือของชายคนนี้ยอดเยี่ยมมาก!
แสนรักนั่งบนรถเข็นวีลแชร์และมองอย่างเหม่อลอย ใบหน้าของเขาไม่แสดงสีหน้าใดๆ แต่หลังจากได้เห็นเทคนิคการใช้มีดนั้น สายตาที่ไม่ละจากความโกรธยังคงแสดงความชื่นชม
"หม่ามี๊..."
“รินจัง ลูกรัก!!” เส้นหมี่ก็กลับมามีสติอีกครั้ง เธอรีบเข้าไปกอดลูกสาวที่ได้รับการช่วยชีวิตไว้ในอ้อมแขนในทันที อารมณ์เธอยังคงไม่สงบลงอยู่เป็นเวลานาน
เมื่อดลธีที่อยู่ข้างๆเห็นเข้าก็อดรู้สึกผิดไม่ได้อยู่พักพักหนึ่ง
ทั้งที่รู้ว่าโรงพยาบาลนี้อันตรายแค่ไหน เขาควรจะตามเขาไปตลอดทาง
เขาเดินไปหาผู้ชายที่นั่งรถเข็นวีลแชร์อยู่ตรงหน้า มองดูบอสใหญ่ที่อดีตเคยเข้มแข็งและห้าวหาญ แต่ปัจจุบันกลับกลายเป็นเช่นนี้ ในแววตาของเขามีความขมขื่นอีกครั้ง
“ประธานท่านไม่เป็นไรใช่ไหม？เมื่อกี้ท่านทำเรื่องงี่เง่าแบบนั้นได้ยังไง？”
“……”
ทันใดนั้นแสนรักก็มีสีหน้าเศร้าหมองลงทันที
แสนรักรู้สึกขอบคุณที่เขาเพิ่งช่วยชีวิตตน แต่เขามีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนตน?
สีหน้าของเขาเย็นชาอีกครั้ง: "คุณเป็นใคร ทำไมคุณถึงมาที่นี่"
ดลธี：“……”
เขาเหลือบมองภรรยาปลอมๆของเขาที่กำลังร้องไห้อย่างเงียบๆอยู่สักพัก แล้วจึงอธิบายด้วยความไม่พอใจว่า： “ท่านประธานจำผมไม่ได้แล้วเหรอ？ผมดลธีไงครับ เมื่อก่อนผมเคยเป็นลูกน้องของท่าน"
“ดลธี？”
“ดลธีเหรอ？”
ชายที่สีหน้าไม่สู้ดีนัก ค่อยๆคิดไตร่ตรองชื่อนี้อย่างระมัดระวัง