ตอนที่ 354
ตอนที่354 บริษัทโจวกรุ๊ปจำกัด ไปนรกด้วยกัน
28 ตุลาคม 2569
ตอนที่354 บริษัทโจวกรุ๊ปจำกัด ไปนรกด้วยกัน
แต่เหมือนนิทัศน์ได้ตั้งตัวไว้แล้ว เมื่อเก้าอี้ในมือของปิยะพงศ์ทุบไปลงเขา เห็นได้ชัดเขาไม่สามารถหลบได้ แต่เขากลับลากพิมพ์วิไลที่ยืนอยู่ข้างๆเขาแล้วป้องอยู่ตรงหน้าเขา
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ปิยะล้มอยู่บนพ้น งั้นคนที่ป้องอยู่ข้างหน้าเขาก็อาจไม่ใช่พิมพ์วิไลแล้ว
“โว้ย”
ปิยะพงศ์ยังไม่ก็คิดไม่ถึงว่านิทัศน์จะลากเธอมาป้องเขา เธอไม่ทันตั้งตัวก็โดนทุบจนหัวแตก เธอกรีชร้องแล้วก็หมดสติไป
“นิทัศน์ นี่แกไม่ใช่ผู้ชายจริงๆที่เอาผู้หญิงมาป้องแกไว้”
ปิยะพงศ์เห็นตนเองทุบถึงคนอื่น ความโมโหก็โดนความหวาดกลัวแทนไป ถึงแม้ในสายตาเขาพิมพ์วิไลก็ไม่ใช่คนดี แต่ยังไงเธอก็ไม่มีความแค้นกับเธอ
นิทัศน์ก็ไม่สนพิมพ์วิไลบาดเจ็บเป็นยังไง เขาถอยหลังสองก้าว ดึงผมของปิยะไว้ ในมือเขาก็มีมีดคมๆที่ไม่รู้เอามาตอนไหนวางติดหน้าของปิยะ“ถ้ามึงกล้าเข้ามีอีกก้าว ฉันก็ทำให้มันเสียโฉม”
ปิยะพงศ์ที่อยากจะก้าวเข้าไปก็หยุดชงัก
นิทัศน์จ้องเขม็งปิยะพงศ์อย่างเยือกเย็น พูดว่า“ฉันคิดว่ามึงจะอดทนแบบนี้ต่อไป คาดไม่ถึงมึงก็ไม่มีทดไม่ไหวด้วยสินะ อดทนมาหลาย รสชาตินี้มันคงไม่ดีมากเลยเนอะ”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของปิยะพงศ์แลพปิยะก็เปลี่ยนทันที
“นี่....แกรู้แล้วหรือ....”ปิยะมองนิทัศน์อย่างตกตะลึง แม้ความหวาดกลัวที่นิทัศน์เอามีดติดหน้าเธอก็ลืมไปแล้ว
หลายปีมานี้เธอก็ไม่กล้าเข้าใกล้ปิยะพงศ์เลยแม้แต่น้อย นิทัศน์จะรู้ได้ยังไง และเขารู้ตั้งแต่ตอนไหน ฟังน้ำเสียงของเขาเหมือนรู้มานานแล้ว
นิทัศน์เอามีดตบใบหน้าปิยะเบาๆ พูดประชดประชัน“ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องชั่วๆแบบนี้ เธอก็อย่าทำแต่แรก ถ้าไม่ใช่เห็นว่าหลายปีมานี้พวกมึงไม่ได้ทำเรื่องชั่วๆแบบนั้นอีก แถมวีนัสยังขาดมึงไม่ได้ ฉันฆ่าพวกมึงไปนานแล้ว”
คนสองคนที่รักกัน บางทีไม่ต้องทำอะไร เพียงแค่สายตาก็สามารถดูออกว่าพวกเขารักกัน ถึงหลายปีมานี้ปิยะกับนิทัศน์ไม่ไดทำเรื่องล่วงเกิน แต่สายตาที่พวกเขามองกันนิทัศน์ที่เชี่ยวชาญด้านผู้หญงจะดูไม่ออกได้ยังไง เพียงแค่เขาไม่ได้เปิดเผยออกมาก็เท่านั้น