ตอนที่ 13
ตอนที่ 13 ฉินอี้เหยา
30 กันยายน 2569
เฉียวลู่มองฉินจื่อเฉินผ่านไปด้วยความสงสารอายุแค่นี้กลับต้องมาทำงานหนัก ไม่จะยุคนี้หรือยุคไหนการใช้แรงงานเด็กเล็กก็ไม่ควรมี แล้วตอนนี้ดูเหมือนว่าท่านแม่ของเด็กคนนั้นจะยังไม่หายป่วยเพราะแบบนี้เรื่องทั้งหมดในบ้านจึงเป็นเขาที่ต้องรับผิดชอบแทน
เฉียวลู่กลับไปที่กระท่อมของน้อยนางโดยที่ไม่ได้พูดอะไร นางเป็นคนที่มองคนค่อนข้างจะเก่ง ฉินจื่อเฉินถึงแม้จะยังเล็กแต่เขาเข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่ได้ดี และดูเหมือนว่าศักดิ์ศรีของเขาก็มีมากด้วยเช่นกัน วันนั้นถ้าหากไม่ถึงที่สุดเขาก็คงไม่ยอมมาขอความช่วยเหลือจากนางเป็นแน่ นางได้แต่ถอนหายใจให้กับโชคชะตาของเด็กคนนั้นรวมทั้งของตัวนางเองด้วย
เฉียวลู่สลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัวไปทั้งหมดจากนั้นหันกลับมาให้ความสนใจกับกุ้งที่นางพึ่งจับมา วันนี้นางจะทำอะไรให้เจ้าก้อนน้อยทั้งสองของนางกินดี เฉียวลู่หุงข้าวทิ้งเอาไว้แล้วเปิดตำราอาหารว่าด้วยเรื่องกุ้งทันที ไม่นานหลังจากทำความสะอาดกุ้งและแกะเปลือกเรียบร้อยแล้วนางก็ทำผัดโป๊ยเซียน ข้าวอบกุ้งด้วยหม้อดิน และทำน้ำซุปจากหัวกุ้งที่มันเยิ้มส่งกลิ่นหอม