ตอนที่ 190
ตอนที่ 190 การต่อสู้ตัวต่อตัว
22 ตุลาคม 2569
ฝีมือการยิงปืนสไนเปอร์ไรเฟิลของเย่เชียนนั้นไม่ได้ดีมากเมื่อเทียบกับม่อหลง แต่นั่นมันเป็นการเปรียบเทียบกันกับพลซุ่มยิงมือหนึ่งของกลุ่มเขี้ยวหมาป่า แต่ถ้าหากเทียบกับคนอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ม่อหลงแล้ว ฝีมือของเขาก็ไม่ใช่ธรรมดา ๆ เลย สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับพลซุ่มยิงคือการรู้วิธีซ่อนตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลซุ่มยิงด้วยกัน ถ้าหากจุดยุทธศาสตร์และการซ่อนตัวได้เปรียบกว่า มันก็จะนำมาซึ่งชัยชนะมากกว่าครึ่ง พูดง่าย ๆ คือหากใครก็ตามที่เปิดเผยตำแหน่งของตัวเองก่อน ความเป็นไปได้ที่จะพ่ายแพ้ก็จะมีมากกว่านั่นเอง
หลังจากที่เย่เชียนยิงไปครั้งที่แล้ว เขาก็รีบย้ายตำแหน่งของตัวเองทันที เห็นได้ชัดว่าฟอลคอนจอห์นนั้นหมดความอดทนในฐานะพลซุ่มยิงแล้ว เพราะเมื่อเขาเห็นเย่เชียนโผล่ออกมา เขาก็รีบยิงทันที ไม่ใช่แค่นัดเดียวแต่เขายังยิงไล่มายังตำแหน่งใกล้ ๆ เย่เชียนอีกหลายนัด ทว่ากระสุนทั้งหมดกลับถูกฝังเข้าไปที่กำแพงข้าง ๆ ของเย่เชียนแทน เย่เชียนหันกลับไปยิงโต้กลับบ้างเป็นครั้งคราว ถึงแม้ว่าฟอลคอนจอห์นจะบ้าไปหน่อยก็ตาม แต่เขาก็ไม่โง่ยืนอยู่ที่เดิมแล้วปล่อยให้เย่เชียนยิงกลับไปได้ง่าย ๆ ฟอลคอนจอห์นนั้นซ่อนตัวและโยกย้ายตำแหน่งอย่างดี ถึงแม้ว่ากระสุนลูกหนึ่งของเย่เชียนจะพุ่งใส่โครงเหล็กหนาตรงหน้าเขาเข้าครั้งหนึ่งก็ตาม
เวลาผ่านพ้นไปหลายนาที เย่เชียนมองไปที่นาฬิกาข้อมือของเขาและพบว่ามันเหลือเพียงสองนาทีสุดท้ายแล้ว และถ้าเขาไม่สามารถกำจัดฟอลคอนจอห์นได้ภายในสองนาทีนี้ล่ะก็ ฉินหยูและจ้าวหยาจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน แต่ทว่าฟอลคอนจอห์นยังคงซ่อนตัวอยู่ได้อย่างดีเยี่ยม เพราะไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ๆ เย่เชียนก็มองไม่เห็นฟอลคอนจอห์นเลย มีทางเดียวเท่านั้นคือเย่เชียนต้องล่อเขาออกมา แต่หากทำเช่นนั้นมันก็หมายความว่าตำแหน่งของเย่เชียนจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างสมบูรณ์เช่นกัน