อู๋เป่ยเข้าใจความหมายของบรรพบุรุษแม่มดทันที : “อาจารย์ ท่านบอกว่า ผมยังเป็นรากฐานของเซียนด้วย เพียงแต่มีวิชาแม่มดเพิ่มเติมบางอย่างเท่านั้น”
บรรพบุรุษแม่มด : “ไม่ผิด ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าข้าจะถ่ายโอนวิชาแม่มดให้เจ้ามากเท่าไหร่ จะไม่มีผลต่อเรื่องของรากฐานไม่มั่นคง เพราะว่าวิชาแม่มดเป็นเพียงเครื่องมือที่ช่วยให้เจ้าฝึกฝนเท่านั้น”
อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย : “อาจารย์ ทำไมท่านถึงช่วยผมแบบนี้ ท้ายที่สุดแล้วผมก็ไม่ใช่ผู้ฝึกฝนแม่มด”
บรรพบุรุษแม่มด : “อันที่จริงอายุขัยของอาจารย์มีไม่มากแล้ว ถูกไล่ฆ่ามาโดยตลอด พลังชีวิตกำลังจะหมดลง ก่อนที่จะตาย สามารถรับเจ้ามาเป็นลูกศิษย์ได้ ชีวิตนี้ไม่สูญเปล่าแล้ว เพียงแต่ คิดไม่ถึงเลยว่า ข้ายังได้รับสิ่งที่ไม่คาดคิดมาด้วย คุณสมบัติของหลี่หยวนเซียงค่อนข้างดี ข้าจะปลูกฝังเขาด้วยพลังทั้งหมด เพียงแต่ แม่มดมีจุดบกพร่อง อนาคตของเขาจะเต็มไปด้วยหายนะ ต้องอาศัยเจ้าปกป้องเขาด้วย ทำให้เขาเดินได้ไกลมากขึ้น”
อู๋เป่ย : “แน่นอนอยู่แล้ว สี๋เป่าเป็นลูกชายของผม”
บรรพบุรุษแม่มด : “ไม่พูดไร้สาระแล้ว ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ มันถูกสร้างขึ้นด้วยความพยายามร่วมกันของแม่มดผู้ทรงพลังทุกราชวงศ์ในอดีต ไหลมาสู่มือของข้า ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่ปีแล้ว หลี่ซวินเป่ย เจ้าเตรียมพร้อมหรือยัง”
อู๋เป่ย : “ศิษย์พร้อมแล้ว!”
“ค่ายกลแม่มด เปิด!”
“ตุ้มตั้ม!”
ท้องฟ้าและแผ่นดินสั่นสะเทือน ค่ายกลขนาดใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวเริ่มเคลื่อนไหว ยันต์อักษรลึกลับบางส่วน คาถาแปลกๆ คำอวยพรอันสูงสุด พลังแห่งความรอบรู้ที่แข็งแกร่งอย่างมาก วิ่งผ่านค่ายกลแม่มดอย่างต่อเนื่อง สลักเข้ามาในร่างกายและเทพหยางของอู๋เป่ยโดยตรง
สิ่งเหล่านี้ ทั้งหมดเป็นของอดีตและปัจจุบัน ผู้ฝึกฝนแม่มดที่ทรงพลังมากมายเหล่านั้น แต่ตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดถูกอู๋เป่ยดูดซับทีละคน กลายเป็นพลังส่วนหนึ่งของอู๋เป่ย!
ในขั้นตอนนี้ อู๋เป่ยกลับรู้สึกทรมาน ทั้งเทพหยางและร่างกายได้รับความเจ็บปวดอย่างมาก ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าเขาผ่านทัณฑ์สายฟ้ามาสามครั้ง เทพหยางและร่างกายต่างแข็งแกร่งขึ้นแล้ว ไม่มีทางรับการสืบทอดของวิชาแม่มดที่แข็งแกร่งเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน
ผิวชั้นนอก บนกระดูก ผนังหลอดเลือด และแม้กระทั่งบนเส้นผมทุกเส้นของอู๋เป่ย ล้วนแล้วมีอักษรยันต์ลึกลับปรากฏขึ้น สิ่งเหล่านี้เป็นพรอันสูงสุด
เทพหยางก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ข้อจำกัดของวิชาแม่มดแต่ละอย่าง ปรากฏขึ้นในเทพหยาง ด้านนอกของเทพหยางก็มีวงแหวนศักดิสิทธิ์แห่งวิชาแม่มดปรากฏขึ้นเป็นชั้นๆ วงแหวนศักดิ์สิทธิ์แต่ละวงแสดงถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัว!
เตาหลอมศิลปะการต่อสู้กำลังหมุนอย่างบ้าคลั่ง พลังซวนหวง พลังเทียนหยวน พลังดาบและอื่นๆของอู๋เป่ย ได้รับการสนับสนุนจากพลังมากมาย กลายเป็นแข็งแกร่งขึ้น และลึกลับมากขึ้น
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ค่ายกลขนาดใหญ่หยุดการเคลื่อนไหว ถ้ำสววรค์ทั้งหมดกลายเป็นสีดำมืดสนิท ราวกับว่าพังทลายลงได้ตลอดเวลา
เสียงของบรรพบุรุษดังขึ้น : “ซวินเป่ย สิ่งที่ควรมอบให้เจ้า เจ้าดูดซับไปหมดแล้ว ต่อจากนี้สามารถเดินไปได้ถึงขั้นไหน มันขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเจ้าแล้ว”
อู๋เป่ยคำนับลึกๆหนึ่งที : “ขอบคุณอาจารย์ที่อบรมสั่งสอน!”
แม่มด : “อาจารย์มีศัตรูตัวฉกาจหลายคน ข้าจะพูดชื่อของพวกเขาให้กับหยวนเซียง สักวันหนึ่ง ข้าหวังว่าเจ้าจะฆ่าพวกเขาเพื่อข้าได้!”
อู๋เป่ย : “ศิษย์จะจำชื่อเอาไว้!”
“เอาล่ะ เจ้าออกไปได้แล้ว ภารกิจของถ้ำสวรรค์แห่งนี้เสร็จสิ้นแล้ว มันก็ต้องพังทลายลงแล้ว”
อู๋เป่ยจึงออกมาจากถ้ำสวรรค์แม่มด ทันทีที่เขาออกมา ถ้ำสวรรค์แห่งนี้ก็หดตัวลง พังทลายลงในห้วงเวลาในที่สุด
ออกมาถึงข้างนอก เขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองอยู่ในถ้ำสวรรค์แม่มดมาเก้าวันแล้ว!