ตอนที่ 1532
บทที่ 1532
21 ตุลาคม 2569
บนลานประลอง
หลังจากที่ลั่วชิงยวนและจูลั่วปะทะกันหลายกระบวนท่าอย่างลองเชิง จูลั่วเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีอย่างรุนแรงก่อน
เขาควบคุมกระบี่ในมือได้อย่างชำนาญ หมายจะแทงไปที่ใดก็แทงได้โดยไม่มีความผิดพลาดแม้แต่น้อย ตำแหน่งที่โจมตีล้วนเป็นจุดอ่อน
แม้มิต้องชำนาญมากนัก เมื่อเขาร่ายเพลงกระบี่ชุดหนึ่งออกมา ก็ไม่มีคู่ต่อสู้รายใดสามารถหลบหนีไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว
ฝูเหมิ่งเป็นคนแรกที่ได้เจอ
และคราวนี้ เขาก็พบกับคู่ต่อสู้อีกครั้ง
เพราะเพลงกระบี่ชุดนี้ของเขาทำร้ายลั่วชิงยวนมิได้เลยแม้แต่น้อย
ลั่วชิงยวนดูเหมือนมิค่อยชำนาญฝีมือกระบี่นัก แต่กลับรวดเร็วและตอบสนองได้ดี ในตอนแรกยังดูเหมือนรับมือมิไหว แต่หลังจากสองสามกระบวนท่า ก็สามารถจับทางกระบี่ของเขาได้อย่างรวดเร็ว
เดินหนึ่งก้าว คิดก้าวต่อไป ทุกก้าวสามารถสกัดการโจมตีของจูลั่วได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ชุดการป้องกันที่ไร้ช่องโหว่เช่นนี้ทำเอาจูลั่วตกตะลึงในใจ
ผู้คนรอบข้างต่างร้องอุทานมิขาดสาย
“ลั่วชิงยวนผู้นี้แข็งแกร่งจริง ๆ ถึงแม้จะมองมิออกว่าใช้เพลงกระบี่แบบใด แต่กลับสามารถต้านทานเพลงกระบี่ของจูลั่วได้”
“มิบาดเจ็บแม้แต่น้อย!”
“ดูท่าคราวนี้ลั่วชิงยวนต้องชนะแน่นอน!”
ทุกคนต่างส่งเสียงโห่ร้องยินดี
ถึงแม้จะมีผู้สนับสนุนจูลั่ว แต่เสียงของพวกเขาก็ถูกเสียงเหล่านั้นกลืนหายไปหมด
เมื่อจูลั่วฟังเสียงเหล่านั้นจากภายนอก ใจเขาก็พลันว้าวุ่นขึ้นมาอีกครั้ง
ในวินาทีนั้น ลั่วชิงยวนก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในดวงตาของจูลั่ว เมื่อเขาเงื้อกระบี่โจมตี สายตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ดวงตาแดงก่ำ
ลั่วชิงยวนสงสัยในใจ จูลั่วดูเหมือนมิค่อยปกติ
การโจมตีของจูลั่วรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ดูเหมือนเขาต้องการเอาชนะการประลองครั้งนี้อย่างเร่งด่วน
พละกำลังของลั่วชิงยวนอ่อนด้อยกว่าจูลั่ว หากถูกกดดันเช่นนี้ตลอดเวลาและพยายามสุดกำลังเพื่อต้านทานการโจมตี นางก็คงทนได้มินานนัก
บนโรงน้ำชา เกาเหมียวเหมี่ยวยิ้มอย่างสมใจ “ดูสิ จูลั่วจะเริ่มแล้ว”
เมื่อเห็นลั่วชิงยวนใกล้จะรับมือมิไหวแล้ว
มีคนในฝูงชนตะโกนว่า “จูลั่ว เจ้ารังแกผู้หญิง ไม่มียางอายบ้างหรือ?”
“ฝีมือเพียงเท่านี้ เจ้าคนไร้ค่า รีบยอมแพ้เสียดีกว่า จะได้มิขายหน้า!”