ตอนที่ 194
บทที่ 584 มาสิ เรียกคนมาเรื่อยๆ สิ
28 ตุลาคม 2569
ฉู่เชียนหลีหรี่ตา ประเมินเชียนเฮ่ออย่างต่อเนื่อง
“โจรเฒ่าเชียนเฮ่อ ตั้งแต่ที่ลูกชายของเจ้าถูกจับตัว เจ้านี่คือกระทั่งสมองก็เกิดขึ้นมาแล้ว กลับรู้จักถ่วงเวลาแล้วเหรอ?”
เชียนเฮ่อควบคุมพลังแห่งดารา และจับตัวเหยากวงเอาไว้: “ฉู่เชียนหลี เจ้าไม่ใช่สนใจผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าอย่างมากเหรอ? ตอนนี้เจ้ายอมแพ้แต่โดยดี ปล่อยตัวเชียนจิ้งหลิวลูกชายของข้า ข้าก็จะฆ่าเพียงเจ้าคนเดียว ไม่อย่างนั้น พวกเขาทุกคนก็ต้องตายพร้อมกับเจ้า”
เหยากวงถูกควบคุมตัวไว้ ทีนี้ท่าทีสงบลงอย่างสิ้นเชิง: “พี่สาว ไม่ต้องสนใจข้า อย่าได้หลงกลโจรเฒ่าเชียนเฮ่อเด็ดขาด! แน่จริงเจ้าก็ฆ่าข้าสิ ข้าจะดูว่า เจ้ามีความกล้าขนาดนั้นจริงหรือเปล่า?”
ผู้อาวุโสใหญ่มีความร้อนใจ: ลูกสาวของตัวเองคนนี้มีดีทุกอย่างจริงๆ จะมีก็แต่ชอบฝืนจุดนี้แหละ ที่ไม่รู้จะให้ทำยังไงจริงๆ
ฉู่เชียนหลียิ้มอย่างเย็นชาทีหนึ่ง: “เชียนเฮ่อ เจ้าสามารถทำให้ค่ายกลแผ่ขยายไปทั่วทั้งเมืองชางหลานในเวลาอันสั้น เจ้าต้องได้รับการชี้แนะจากอาจารย์ค่ายกลอะไรนั่นแน่เลยใช่ไหม?” บอกข้าฟังหน่อยซิ ให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาหน่อย เป็นไง?”
แววตาของเชียนเฮ่อสั่นไหวทันที: “เจ้าพูดเหลวไหลอะไร?”
สีหน้าของฉู่เชียนหลีไม่มีอาการลุกลี้ลุกลนเลยแม้แต่น้อย กวาดสายตาผ่านเหล่าสาวกของสำนักเทียนจีด้วยสายตาที่ไม่สะทกสะท้าน
“ตอนนี้ในมือของเจ้ามีตัวประกันอยู่ และยังแผ่ขยายอาณาเขตของค่ายโคจรดาราบูมไปทั่วทั้งเมืองชางหลาน บอกได้ว่าชัยชนะอยู่ในมือแล้ว ทำไมถึงยังขี้ขลาดขนาดนี้อย่างกับหนูล่ะ?” หรือพูดอีกนัยหนึ่งว่า เจ้าถูกความเคลื่อนไหวของข้าในหลายครั้งที่ผ่านมานี้ทำให้ตกใจกลัวโดยสิ้นเชิง จนกลายเป็นคนขี้ขลาดอย่างสิ้นเชิง กลัวว่าถ้าไม่ระวังเพียงชั่วขณะ จะถูกข้าพลิกสถานการณ์ได้?”
ได้ฟังเช่นนี้ เชียนเฮ่อเหมือนกับถูกคนทิ่มเข้าที่เท้าที่บาดเจ็บอยู่ หนังตากระตุกฉับพลัน
“เจ้าพูดเหลวไหลให้มันน้อยหน่อย! ฉู่เชียนหลี พวกเจ้าทำอะไรเหลวไหลขนาดนี้ มีคนอยู่มากมายในใต้หล้านี้ที่มองพวกเจ้าขัดหูขัดตา ต่อให้มีคนช่วยข้า นั่นก็เป็นเพราะพวกเจ้าสมควรได้รับโทษและแส่หาเรื่องเอง”
สายตาของฉู่เชียนหลีหยุดนิ่งเล็กน้อย กำลังประเมินชายวัยกลางคนตั้งแต่หัวจรดเท้าที่คอยติดตามอยู่ข้างๆ เชียนเฮ่ออย่างใกล้ชิด
“ตามที่กล่าวมา มีคนเข้ามายุ่งแน่นอน ให้ข้าลองเดาดู คนที่มีความรู้เกี่ยวกับค่ายกลที่ลึกซึ้งขนาดนี้ เกรงว่าจะมีแค่ตระกูลกงชูที่อยู่ซ่างอวี้แล้วหล่ะ?”
ในระหว่างทางที่ผ่านมานี้ ความถี่ของการปรากฏตัวของค่ายกลนั้นบ่อยเกินไปแล้ว
บวกกับก่อนหน้านี้ที่สำนักเทียนจี นางได้เคยมองดูค่ายโคจรดาราบูมในเวลานั้นอย่างละเอียด ความละเอียดสมบูรณ์ห่างไกลจากที่จัดเตรียมขึ้นในวันนี้อย่างมาก และในช่วงเวลานี้ เชียนจิ้งหลิวได้ถูกนางจำกัดไว้ตลอดเวลา คงไม่มีเวลามาทำให้ค่ายกลเกิดความสมบูรณ์ได้ คิดไปคิดมา คนที่มีความเป็นไปได้ที่สุดในการยื่นมือเข้ามา นั่นก็คือตระกูลกงชูของซ่างอวี้ซึ่งสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาจากค่ายกลนี้แหละ”
เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของฉู่เชียนหลี ความนึกคิดของเชียนเฮ่อรู้สึกหนักอึ้งทันที
ฉู่เชียนหลีช่างเป็นอัจฉริยะที่พบเห็นได้ยากจริงๆ แค่เรื่องของการรับรู้ก็มีความฉลาดเฉียบแหลมเป็นพิเศษ
เชียนเฮ่อหันศรีษะมองไปยังคนที่อยู่ข้างๆ แอบถามความเห็นของพวกเขา ชายวัยกลางคนสองคนนั้นกลับก้มหน้าตลอดเวลา ไม่กล้าแม้แต่เงยหน้าขึ้นสบตากับฉู่เชียนหลีและเฟิ่งเสวียนตู้
“ฉู่เชียนหลี เจ้าไม่ต้องพูดเหลวไหลเพื่อถ่วงเวลาแล้ว ตกลงเจ้าจะปล่อยคนหรือไม่?”
หว่างคิ้วของฉู่เชียนหลีขยับทีหนึ่ง ในขณะที่กำลังจะพูด ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงความแปรปรวนอย่างรุนแรงของพลังเสวียน และหันศรีษะมองไปยังขอบฟ้า
ช้าไปอีกหน่อย เหยากวงที่ใบหน้าเคร่งขรึมก็สัมผัสได้ เงยหน้าขึ้นทันใด เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดีอกดีใจ
“โจรเฒ่าเชียนเฮ่อ ข้าขอแนะนำเจ้าให้รีบปล่อยข้าให้เร็ว!”
เชียนเฮ่อหัวเราะอย่างเย็นชาทีหนึ่ง ตอนนี้เจ้าเป็นนักโทษของข้าแล้ว ยังจะวางมาดของเจ้าหอแห่งหอเหยากวงอีกเหรอ?”
เหยากวงส่งเสียงถุยหนึ่งที : “ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ามีคนเยอะมารังแกคนน้อย นำคนจากสามสำนักใหญ่มาล้อมเมืองชางหลานที่เล็กๆ ล่ะก็ ข้าเหรอจะถูกเจ้าจับได้?”
ลักษณะหน้าตาที่แสดงถึงคางคกขึ้นวอของเชียนเฮ่อ: “ข้าสามารถดึงเอาสามสำนักใหญ่มาได้ นั่นแสดงว่าข้ามีมนุษยสัมพันธ์ดี ต่อให้คนเยอะรังแกคนน้อยแล้วยังไง? แน่จริงเจ้าก็เรียกคนมาสิ?”
แพ้เป็นเจ้าชนะเป็นโจร สิ่งที่แดนบำเพ็ญตนเน้นคือผู้ที่แข็งแกร่งเป็นเจ้า
ขอเพียงสามารถได้รับชัยชนะ โดยไม่สนว่าด้วยวิธีอะไรงั้นหรือ?
ฉู่เชียนหลียกมุมปากขึ้น หมุนกำไลหยกเลือดหงส์ที่อยู่บนข้อมือของนางเบาๆ กำไลที่มีสีสันงดงามยิ่งได้เปล่งประกายสีสันที่น่าประทับใจภายใต้การสาดส่องของแสงอาทิตย์
“นี่เจ้าพูดเองนะ”
เชียนเฮ่อขมวดคิ้ว “ข้าพูดอะไร?”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมพูดคุย