ตอนที่ 46
บทที่ 46
18 กันยายน 2569
“คำไหนคำนั้น!”
หลิงอวี๋ก็ไม่ได้กล่าวเลอะเทอะเรียกให้ลู่หนานมาข้าง ๆ แล้วกระซิบไปสองสามประโยค
แม้หลิงซินยังคุกเข่าอยู่ แต่ในใจกลับตื่นเต้นหวั่นไหวอย่างหนักหน่วง
ปล่อยให้หลิงหลานและแม่นมเกาจนถึงชิวเหวินซวงคำนับให้ตน ให้นางระบายความแค้น นี่ก็เป็นเรื่องที่นางไม่กล้าฝันถึงเช่นกัน!
คุณหนูของพวกนางทำได้จริงหรือ?
หลิงเยว่ก็ตื่นเต้นมากเหมือนกัน แม้เขาจะตัวเล็กแต่ก็ฉลาดยิ่งนัก!
จากบทสนทนาของคนเหล่านี้เขาก็เข้าใจแล้วว่า ท่านแม่อยากช่วยพี่หลิงซินให้พ้นโทษการลักทรัพย์
และยังต้องการให้สตรีชั่วหลายคนนั้นคำนับยอมรับโทษด้วย!
แล้วท่านแม่จะทำได้อย่างไรเล่า?
ในดวงตากลมโตเปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็น! แต่เขากลับจับมือแม่นมลี่อย่างน่าเอ็นดูมาก ไม่ไปรบกวนท่านแม่
เซียวหลินเทียนทรงฟังหลิงอวี๋กล่าวอะไรบางอย่างกับลู่หลานไม่ชัด เห็นเพียงลู่หลานมองเขาอย่างลังเลหลังได้ยิน
เซียวหลินเทียนขมวดคิ้ว กล่าวว่า “ลู่หนาน พระชายาให้เจ้าทำสิ่งใดเจ้าก็ไปทำเถอะ! ไม่ต้องมาปรึกษาความเห็นจากข้าทุกครั้งหรอก!”
ลู่หนานเลยไม่ลังเลอีก และทำตามคำสั่งของหลิงอวี๋เรียกองครักษ์ผู้หนึ่งแล้วออกไป
หลังเวลาหนึ่งก้านธูป(1) ลู่หนานกับองครักษ์ผู้นั้นก็ยกลังใหญ่มาวางไม่บนโต๊ะหินในลานเรือน
ฝูงชนรู้สึกประหลาดใจ การยกลังใหญ่นี้มาจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่า หลิงหลานและแม่นมเกามิได้กล่าวปด?
ชิวเหวินซวงอยากหัวร่อลั่น นี่ก็คือ?
ดูเหมือนว่าความปัญญานิ่มของนางหญิงสารเลวหลิงอวี๋จะกำเริบอีกแล้วสิ!
“มีพระพุทธรูปองค์หนึ่งอยู่ในลังนี้! เป็นคนพิลึกได้มอบให้ท่านปู่ของข้าที่บังเอิญพบเข้า! เล่าลือกันว่ามีประสิทธิภาพมาก!”
หลิงอวี๋คลี่ยิ้มกล่าว “หลิงซินและพวกเจ้าสามคนก้าวมาข้างหน้า ยื่นมือเข้าไปในลังสัมผัสรูปปั้นศักดิ์สิทธิ์เสีย!”
“ก่อนที่จะยื่นมือเข้าไปพวกเจ้าต้องปฏิญาณก่อน หากกล่าวเท็จคำปฏิญาณก็จะมีผล!”
“หลิงซิน หากมิได้กระทำเรื่องผิดมโนธรรมเจ้ากล้าไปสัมผัสรูปปั้นศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?”
หลิงซินรู้ว่าหลิงอวี๋ชำระแค้นเพื่อตน แล้วเวลานี้นางจะรั้งขาอยู่ได้อย่างไรละ!
นางลุกยืนขึ้นเดินอาด ๆ ไปด้านหน้ากล่าวเสียงดังว่า “คุณหนู บ่าวรู้อยู่แก่ใจไร้สิ่งใดให้ละอาย! ไร้สิ่งใดให้หวั่นเกรงเจ้าค่ะ!”
นางเดินไปด้านหน้าลังที่ถูกคลุมด้วยผ้าผืนสีดำ
หลิงซินยกมือขึ้นกล่าวอย่างจริงจังว่า “เทพเจ้าเบื้องบน ข้าน้อยหลิงซินขอสาบานต่อสรวงสวรรค์ว่า ข้อน้อยมิได้ลักขโมยเป็นแน่ หากข้าน้อยกล่าวปด ขอให้เหล่าเทพสำแดงฤทธิ์ ลงทัณฑ์อัสนีใส่ข้าให้เลือดออกทวารทั้งเจ็ดตายด้วยเถิด!”
หลิงซินยื่นมือเข้าลัง สัมผัสไปสักพักแล้วเอ่ยถามว่า “คุณหนู พอได้หรือยังเจ้าคะ?”
หลิงอวี๋ผงกศีรษะ หลิงซินจึงก้าวถอยหลังออกมา
ถึงตาหลิงหลานและแม่นมเกาแล้ว
ฝูงชนมองไปทางพวกนาง
ชิวเหวินซวงมองแล้วตะโกนขึ้น “หลิงหลาน แม่นมเกา ไปสัมผัสเลย! ข้าเชื่อว่าจะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับพวกเจ้า!”
หลิงหลานและแม่นมเกาถูกชิวเหวินซวงจ้องเขม็ง สองคนจึงจำใจต้องลุกเดินมาทางข้างหน้า