บทที่ 193

คำพูดของมู่หรงจ้วงจ้วงทำให้ผู้คนในที่นั้นพูดไม่ออก

ชื่อเสียงของอ๋องเหลียงนั้นแย่มาก โหดเหี้ยม ไร้ความรู้สึก และปฏิบัติต่อนางสนมอย่างโหดร้ายทารุณ ชื่อเสียงของเขานั้นมีแต่ความผิดศีลธรรม น่ารังเกียจจนเกินคำบรรยาย

ฮองเฮาคิดไม่ถึงว่ามู่หรงจ้วงจ้วงจะเสนอชื่อของอ๋องเหลียง นางจึงหยุดพูดไปชั่วขณะ

แต่องค์รัชทายาทกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คำพูดขององค์หญิงช่างน่าสงสัยจริง ๆ ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคารพพี่ใหญ่ แต่ทว่าเสด็จอาและองค์ชายคนใดที่นั่งอยู่ที่นี่ ทุกคนล้วนดีกว่าเขา”

มู่หรงจ้วงจ้วงไม่สามารถโต้แย้งได้ นางมาเพียงเพื่อการต่อสู้ชั่วคราว เป็นไปไม่ได้ที่จะมาเพียงแค่เสนอชื่ออ๋องเหลียงเท่านั้น เพราะว่ามีเพียงอ๋องเหลียงเท่านั้นที่เป็นญาติพี่น้องของฮองเฮา ฮองเฮาจึงไม่สามารถคัดค้านได้

แต่เห็นได้ชัดว่านางคิดผิด อ อย่างไรเสียไท่ฟู่ก็ไม่มีทางแต่งตั้งอ๋องเหลียง เนื่องจากอ๋องเหลียงได้เป็นพรรคพวกของผู้สำเร็จราชการ

แต่เนื่องจากมู่หรงจ้วงจ้วงได้เสนอชื่อผู้สมัครแล้ว จึงถือเป็นการแข่งขัน และสามารถเริ่มลงคะแนนอย่างเป็นทางการได้

แต่ผลก็เป็นไปตามที่ทุกคนคาดไว้ องค์รัชทายาทชนะไปด้วยคะแนนจำนวนมาก

เหลียงไท่ฟู่ที่นั่งอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาเล็ก ๆ ของเขาเป็นประกายอย่างความภาคภูมิใจ เคราของเขาสั่นเล็กน้อยและฉีกยิ้มที่มีความหมาย

เมื่อองค์รัชทายาทได้รับอำนาจ ราชครูอย่างเขาก็ได้รับอำนาจเช่นกัน ต่อมาการควบคุมขององค์รัชทายาทก็เทียบเท่ากับการควบคุมต้าโจวด้วย

อองค์รัชทายาทดีใจมาก เขาคุกเข่าลงต่อหน้าหวงไท่โฮ่ว “หลานจะจดจําคําสอนของเสด็จย่าและเสด็จพ่อไว้ด้วย ด้วยจิตวิญญาณแห่งขุนเขาและชาวต้าโจว ขยันหมั่นเพียรรักเหล่าอาณาประชาราษฎร์และบริหารราชการแผ่นดินอย่างขยันขันแข็ง พ่ะย่ะค่ะ

ดวงตาของหวงไท่โฮ่วดูหม่นหมอง “จงจำคำของเจ้าไว้ องค์รัชทายาท”

เสียงของนางอ่อนแรงและเหนื่อยล้า นางตระหนักดีถึงผลที่ตามมาของอำนาจการปกครองขององค์รัชทายาท เมื่อตอนที่องค์จักรพรรดิหวังตี้ป่วยหนัก เขาได้ตรัสไว้ว่าหากอำนาจของไท่ฟู่ไม่ล่มสลาย องค์รัชทายาทก็ไม่สามารถขึ้นครองบัลลังก์หรือปกครองได้ จึงเป็นเหตุให้ผู้สําเร็จราชการแผ่นดินเป็นผู้ปกครอง

ไทเฮาเพคะ พระองค์ไม่ได้ให้ทางสว่างแก่หม่อมฉันเลยเพคะ!

เมื่อผู้ได้รับเลือกเป็นผู้ตรวจการแผ่นดินแล้ว เขาก็สามารถต่ออายุพันธสัญญากับอ๋องฉีแห่งเป่ยโม่ได้

ในขณะที่องค์รัชทายาทกำลังจะประทับตราขององค์รัชทายาท เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนว่า “อ๋องหนานหวายมาถึงแล้ว!”