ตอนที่ 561 ความเป็นมาของผ้าไหมเงือก

ซูจื่ออวี๋เอ่ยถามด้วยคิ้วที่ขมวด “ต่อมาล่ะ? ตระกูลหร่วนนำผ้าไหมเงือกมาขายที่เป๋ยฉู่หรือ?”

จวินมู่เหนียนพยักหน้าเบาๆ “เมื่อสิบหกปีก่อน เป๋ยฉู่อาศัยช่วงที่ตงโจวเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ บุกเข้ามาก่อเหตุ ขณะที่ทหารตงโจวเผชิญหน้าอยู่ที่ชายแดนก็พบว่าชาวเป๋ยฉู่ใส่ผ้าไหมเงือกของตงโจว จากนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ทรงตามเส้นนี้ไปแก้ไขและพบครอบครัวของหร่วน จากนั้นเสด็จพ่อก็รักษาความเรียบร้อยตามเส้นทางนี้ ก็สืบไปเจอพวกตระกูลหร่วนเข้า และยังสั่งการให้ชาวตงโจวทั้งหมดหยุดขายผ้าไหมเงือก และไม่อนุญาตให้สวมใส่ ใครก็ตามที่ครอบครองผ้าไหมเงือกถือเป็นศัตรู”

ซูจื่ออวี๋คิดถึงบันทึกของเผยหยวนที่เคยอ่อนมาก่อนหน้านี้ ในนั้นมีคำอธิบายเกี่ยวกับผ้าไหมเงือกเล็กน้อย ตามบันทึก สิ่งที่ยืนยันความผิดของตระกูลหร่วนก็คือจดหมายการติดต่อและบัญชีเงินทางการของเป๋ยฉู่

ซูจื่ออวี๋คิดอย่างละเอียดแล้วพูดว่า “ผ้าไหมเงือกนี้ ในเมื่อไม่ได้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ก็อาจไม่ได้มาจากตระกูลหร่วนก็ได้ บางทีพ่อค้าผ้าคนอื่นอาจจะทำก็ได้ บางทีเป๋ยฉู่อาจเก็บศพของทหารตงโจวในสนามรบและนํากลับไปนำผ้านี้ไปศึกษาว่ามีลักษณะอย่างไร ในบันทึกของใต้เท้าเผย ในเอกสารนั้นสุดท้ายก็ไม่ได้ตัดสินโทษผ้าไหมเงือก แต่ตัดสินโทษตระกูลหร่วนจากจดหมายและบัญชีทางการที่เจอ เห็นได้ชัดว่าใต้เท้าเผยก็รู้สึกว่าผ้าไหมเงือกยังเป็นหลักฐานไม่เพียงพอ”

จวินมู่เหนียนแปลกใจกับความไว้วางใจที่ซูจื่ออวี๋มีต่อตระกูลหร่วน เขาคิดอย่างรอบรอบไม่ได้คิดจะเถียงกับซูจื่ออวี๋ ก่อนจะพูดว่า “ที่เจ้าพูดก็มีเหตุผล ผ้าไหมเงือกไม่ได้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว อาจมีใครลอกเลียนแบบได้ แต่ในโลกนี้คนที่ได้เจอกับเงือกจริงๆ แทบไม่มีเลย”