ตอนที่ 2
ตอนที่ 2 เธอผู้ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
29 กันยายน 2569
อรนลินเกือบจะหลุดหัวเราะออกมาหลังจากที่ได้เห็นสีหน้าของทุกคน ถึงอย่างนั้นเธอได้อดกลั้นตัวเองไม่ให้หัวเราะไว้ได้และแกล้งทำเป็นรู้สึกเสียใจที่ได้ยินดิษพงษ์พูดแบบนั้นก่อนจะเดินตามเหล่าพี่น้องเข้าไปในบ้าน หนึ่งในคนรับใช้ได้นำเธอไปที่ห้องพักผ่อนส่วนตัวของเธอซึ่งคุณธนิน ปู่ของเหล่าพี่น้องตระกูลกิตตินนท์เป็นคนออกคำสั่งให้จัดเตรียมเป็นพิเศษสำหรับเธอ ซึ่งเมื่อดูจากการตกแต่งห้องโทนสีน้ำเงินที่เหมาะกับผู้หญิงและภายในตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยกระเป๋าถือดีไซเนอร์ เสื้อผ้า และเครื่องประดับอัญมณี เห็นได้ชัดว่าคุณปู่ธนินเอาใจใส่ในการจัดเตรียมห้องของเธอมากทีเดียว
ในขณะที่พี่น้องตระกูลกิตตินนท์นั่งที่ชั้นล่างพวกเขาก็ได้ยินเสียงของอรนลินดังขึ้นมาอีกครั้ง “โอ้โห นี่ห้องแอลเหรอเนี่ยทั้งสวยทั้งกว้าง แล้วก็เสื้อผ้า กระเป๋ากับเครื่องประดับพวกนี้ให้แอลหมดเลยเหรอ”
ชายหนุ่มทั้งสี่มีสีหน้าหดหู่ ในตอนนั้นจตุภัทรได้พูดขึ้น “เธอคงไม่มาชอบผมหรอกนะใช่ไหม เพราะในบรรดาพี่น้อง ผมน่ะหน้าตาดีที่สุด เฮ้อ ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะเป็นทุกข์เพราะความหน้าตาดีของตัวเองก็วันนี้วันแรกนี่ละ”