บทที่ 29 ชอบที่ความหล่อและรวย

เสียดายที่เมื่อก่อนเธอหูหนวกตาบอด ถึงได้ดูไม่ออก

มู่เวยเวยแสยะยิ้มออกมา แล้วจ้องไปที่ทั้งสองคน ด้วยสีหน้าอย่างเดิม