ตอนที่ 281
บทที่ 282 การเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ
21 ตุลาคม 2569
ซวบ——
เยี่ยชิวรีบวิ่งไปตรงหน้าของจ้าวเจิ้งซีในชั่วพริบตา กำหมัดชกไปที่คอของจ้าวเจิ้งซี
แค่หมัดเดียวก็ฆ่าเขาตายได้
แต่ในเวลานั้น เยี่ยชิวก็พบว่า จ้าวเจิ้งซีที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาทำไมเขาไม่หลบ
ไม่เพียงแค่นั้น มุมปากของจ้าวเจิ้งซีก็เงยขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นรอยยิ้ม
แย่ล่ะ!
เยี่ยชิวตระหนักได้ทันทีว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นแน่
เพราะคนปกติ ต้องหลบอย่างแน่นอนเมื่อต้องเผชิญกับหมัดร้ายแรง และมันเป็นไปไม่ได้ว่าเขาที่จะหัวเราะออกมาได้
ความมั่นใจของจ้าวเจิ้งซีมาจากไหน?
เยี่ยชิวถอนหมัดของเขาทันทีโดยไม่ลังเลใดๆ
"เผียะ!"
มีแสงสีเงินปรากฏขึ้นมา และโจมตีอย่างรุนแรงไปยังจุดที่หมัดของเยี่ยชิวปรากฏเมื่อกี้
เยี่ยชิวตกใจจนเหงื่อแตก
หากเขาช้ากว่านี้เพียงหนึ่งวินาที มือขวาของเขาคงถูกตัดขาดด้วยมีดเล่มนี้
แต๊ะ แต๊ะ แต๊ะ!
ถอยกลับไปห้าก้าว
เยี่ยชิวเงยหน้าขึ้นและมอง เห็นชายคนหนึ่งสวมชุดดำรัดรูปปิดหน้าไว้ ถือดาบซามูไรไว้ในมือทั้งสองข้าง ยืนอยู่ตรงหน้าของจ้าวเจิ้งซี
ด้านหลังของชายปิดหน้าคนนี้ยังมีมีดสองเล่มพาดอยู่บนหลังของเขา
การแต่งตัวก็แปลกๆ
เยี่ยชิวเลิกคิ้ว:"นินจา?"
“มีความรู้นิด” จ้าวเจิ้งซียิ้มและพูดว่า“ฉันรู้อยู่แล้วว่าคนของวังซาตานจะมาหาฉัน ดังนั้น ฉันจะไม่มีแผนสำรองไว้ได้อย่างไร”
“คุณต้องการฆ่าฉัน มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเหรอ”
“เพื่อนสหาย ฟังคำแนะนำของฉัน มาทำกับฉัน ฉันสามารถทำให้คุณมั่งคั่งรุ่งเรืองไปทั้งชีวิตได้”
หลังจากที่จ้าวเจิ้งซีพูดจบ เขาก็จิบไวน์แดงแล้วพูดต่อว่า"เพื่อนสหาย คุณคิดได้ยัง?"
“หากคุณตอบตกลงยอมร่วมมือกับฉัน ก็นั่งลงดื่มกับฉันตอนนี้เลย”
“หากคุณยืนยังว่าจะสู้กับฉันล่ะก็...”
“แล้วจะยังไงล่ะ?”เยี่ยชิวถาม
ดวงตาของจ้าวเจิ้งซีเปลี่ยนเป็นเย็นชา และเขาพูดออกมาแปดคำ:"ผู้ที่ติดตามฉันจะประสบความสำเร็จ และผู้ที่ต่อต้านฉันจะพินาศ"
“คุณคิดว่าจะฆ่าฉันได้เหรอ?”เยี่ยชิวหัวเราะเยาะ
“มันง่ายสำหรับฉันที่จะฆ่าคุณตอนนี้ ฉันมีบอดี้การ์ดมากมาย คุณจะต่อสู้กับฉันคนเดียวได้ยังไง?”
จ้าวเจิ้งซียกมือขวาขึ้น
เผียะ เผียะ เผียะ!
บอดี้การ์ดหลายสิบคนในห้องเล็งปืนไปที่หัวของเยี่ยชิวอีกครั้ง
จ้าวเจิ้งซีมองไปที่เยี่ยชิวยิ้มอย่างภาคภูมิใจ:"เชื่อหรือไม่ หัวของคุณจะกลายเป็นรังแตนทันทีหลังจากที่ฉันสั่ง?"
เยี่ยชิวส่ายหัว และถอนหายใจ:"ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคนบางคนในโลกนี้ทั้งๆที่เขาเป็นคนธรรมดา แต่มีความมั่นใจขนาดนั้น?"
จ้าวเจิ้งซีได้ยินการเสียดสีของเยี่ยชิว สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเขาพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆว่า:"คุณจะต่อต้านฉันจริงๆใช่ไหม?"
“คุณพูดผิดแล้ว ฉันไม่ได้ต่อต้านคุณ แต่คุณต่อต้านกับประเทศชาติของคุณมากกว่า”
เยี่ยชิวพูดว่า:"ผู้ทรยศอย่างคุณจะถูกทุกคนลงโทษ"
“ถึงแม้ตายไปแล้ว ก็จะถูกตรึงไว้กับเสาแห่งความละอายตลอดไป”
“จ้าวเจิ้งซี ฟังคำแนะนำของฉัน ฆ่าตัวตายเพื่อขอโทษเถอะ!”
หึ!
จ้าวเจิ้งซีตะโกนอย่างเย็นชา พูดว่า:"ฉันทำงานในสถาบันวิจัยมาตั้งหลายปี และฉันก็ประสบความสำเร็จอย่างมากจากการทำงานหนัก แต่ฉันได้อะไรมาบ้าง?"
"ไม่ได้อะไรเลย"
“เงินเดือนก็ได้แค่นั้น แค่ค่าผ่อนบ้านฉันยังไม่ปัญญาผ่อนเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยแต่งงานและเลี้ยงลูกในอนาคต”
“คุณโทษฉันที่ทรยศพวกเขายังไง”
คำพูดของจ้าวเจิ้งซีเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
"ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร ก็ไม่ใช่สาเหตุผลของการทรยศ!"
เยี่ยชิวพูดว่า:"ถ้าคุณคิดว่างานนี้ไม่ได้รับค่าตอบแทนดี คุณสามารถหางานใหม่ได้"
“การทรยศเป็นความอับอาย”
“ผู้ที่ทรยศต่อประเทศชาติของตน จะไม่มีวันได้รับการอภัยโทษทั้งชีวิต..…”
“หุบปาก!” จ้าวเจิ้งซีตะโกน ขัดจังหวะคำพูดของเยี่ยชิว และพูดว่า:“อย่าพูดเรื่องไร้สาระกับฉัน”
“ตอนนี้ฉันแค่อยากจะถามคำถามคุณหนึ่งคำถาม”
“คุณยอมร่วมมือกับฉัน หรือคุณยอมตาย?”
“ฉันไม่ร่วมมือกับคุณ และฉันก็ไม่อยากตาย” เยี่ยชิวหัวเราะพูดว่า“ฉันยังอายุน้อย และยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ”