"ท่านแม่เจ้าคะ ท่านลุงคนนี้บอกว่าเขาคือบิดาของพวกเราใช่หรือไม่เจ้าคะ"

บุตรสาวเอ่ยถามารดาในขณะที่จ้าวเหวยเจิ้นยืนอย่างสง่าอยู่ตรงหน้า ขุนนางที่ตามเสด็จฮ่องเต้มาล่าสัตว์ก็รอฟังคำตอยบจากปากอดีตพระชายาของจวิ้นอ๋อง จางอวี้ซินเห็นว่าไม่สามารถโกหกคู่แฝดอีกต่อไปได้จึงพยักหน้าเบาๆ เด็กชายอีกคนมองหน้ามารดาก่อนจะเอ่ยถาม

"ท่านแม่ มิใช่ท่านบอกว่าท่านพ่อพวกเราตายแล้วหรือขอรับ"

จ้าวเหวยเจิ้นคิ้วกระตุก กล้าแช่งชักหักกระดุกเขาเชียวหรือนางนับวันยิ่งกล้ามาากนัก จางอวี้ซินไม่สนใจว่าตรงนั้นจะมีอดีตพ่อสามีอย่างชินอ๋อง หรือจะมีองค์หญิงองค์ชายขุนนางยศใหญ่ใดๆ ยืนอยู่ นางตอบกลับคำถามบุตรชายน้ำเสียงราบเรียบ

"เสี่ยวเทียน แม่จะบอกลูกว่าคนบางคนตายน่ะแล้วจริงๆ แต่บางที่นรกอาจมิต้องการคงอยู่ที่ไหนก็ไร้ประโยชน์ เลยทำได้เพียงตะกายฝาโลงพยายามปีนขึ้นจากหลุมมาอีกครั้งน่ะ ลูกไปรอที่รถม้ากับน้องก่อนแม่มีธุระจะคุยกับคนแปลกหน้าคนนี้"

"ท่านลุงเจ้าคะ ท่นเป็นท่านพ่อจริงเช่นนั้นไปอาบน้ำก่อนนะเจ้าคะ"

"ใช่แล้ว..ท่านตายมานานเท่าอายุพวกเราคงเหม็นเน่านาดู"

จ้าวเหวยเจิ้น"......"