บทที่ 357

ฮองเฮาสบมองใบหน้าเปี่ยมความสุขของน้องสาวตน ย้อนนึกถึงภาพยามได้พบซ่งรั่วเจินก่อนหน้านี้ อารมณ์ที่เดิมทีสับสนอยู่แล้วสับสนมากยิ่งขึ้นไปอีก

แม่นางคนนี้...น่าทึ่งเกินไปแล้ว

“บางทีเพียงแค่บังเอิญกระมัง? ก่อนหน้านี้มิใช่หมอช่วยตรวจเจ้ามาก่อนหรือ พูดว่าร่างกายเจ้าไม่มีปัญหา ไม่ช้าก็เร็วต้องมีครรภ์” ฮองเฮาเอ่ยขึ้น

“ไม่เป็นเช่นนั้น จะต้องเป็นนางช่วยข้าอย่างแน่นอน!”

ลู่หมิ่นฮุ่ยเผยสีหน้าจริงจัง แต่ไหนแต่ไรมานางไม่เคยมั่นใจเพียงนี้มาก่อน สามปีมานี้ทำทุกวิธีแล้ว ต่อให้เป็นความบังเอิญก็ไม่มีวันแม่นยำเพียงนี้!

“พี่หญิง ท่านไม่รู้ข่าวภายนอก นางไม่เพียงทำนายว่าข้าตั้งครรภ์ได้อย่างแม่นยำ แม้แต่เรื่องต่งฮูหยินตั้งครรภ์นางก็ทำนายออกมาได้”

“เมื่อแรกคุณชายน้อยสกุลต่งตายอย่างอนาถ ทุกคนล้วนคิดว่าเขาหายตัวไป มีเพียงซ่งรั่วเจินพูดว่าคนตายไปแล้ว ไม่เพียงทำนายออกมาได้ว่าฆาตรกรเป็นใคร แม้แต่คนตายอยู่ที่ใด ตายเยี่ยงไรก็รู้ทั้งหมด!”

“ท่านว่า หากนางไม่มีความสามารถจริง ไฉนเลยจะสามารถรู้เรื่องเหล่านี้ได้?”

เพียงฮองเฮาได้ยินว่ายอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ สายตาเองก็เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว เก่งกาจมีอิทธิฤทธิ์อยู่บ้างจริงๆ

ลู่หมิ่นฮุ่ยตกอยู่ในห้วงความดีใจของตน มิได้สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของฮองเฮา ตรงข้ามกันพูดอย่างมีความสุข

“โชคดีวันนั้นยามข้าได้พบซ่งรั่วเจิน ฉู่อ๋องเองก็อยู่ด้วย หากมิใช่เห็นแก่หน้าฉู่อ๋อง น่ากลัวว่าท่าทีของข้าต้องแย่มากแน่”

“หากทำเช่นนั้นจริง น่ากลัวว่าก็คงไม่มีวาสนาต่อเด็กในท้องข้าคนนี้แล้ว”

ฮองเฮา “...”

......

ช่วงค่ำ ซ่งรั่วเจินตามคนในครอบครัวมาถึงจวนเซียงอ๋อง ต่งฮูหยินเองก็มาพร้อมกัน