ตอนที่ 750
บทที่ 750 คนงานเสียชีวิตแล้ว
22 ตุลาคม 2569
“ตายได้อย่างไร?” มู่ซืออวี่เอ่ยถาม
ผู้ติดตามตอบว่า “หลังจากคนงานผู้นั้นเป็นโรค ภรรยาเขาก็พาลูกชายหนีไป ทิ้งเขาไว้เพียงลำพัง ในมือของเขาพอมีเงินอยู่บ้าง ชีวิตจึงนับว่าไม่เลว เขาเป็นโรคเช่นนั้น แต่ไม่ได้รับการรักษาจึงตายไปแล้ว อย่างไรก็ตามคนในหมู่บ้านบอกว่าเขาสบายดี ดูปกติทุกอย่าง ทว่าจู่ ๆ อาการของเขาก็ทรุดลงกะทันหันจนเสียชีวิต นี่เป็นเรื่องที่นึกไม่ถึงจริง ๆ”
“ศพถูกฝังแล้วหรือ?”
“คนในหมู่บ้านกำลังจะฝังเขา ทว่าข้าน้อยจ่ายเงินไปก้อนหนึ่งและนำร่างเขากลับมาด้วย”
“ทำได้ดีมาก” มู่ซืออวี่กล่าวชมเชย “เช่นนั้น พวกเราไปเชิญอู่จั้วมาชันสูตรเถอะ จะได้รู้สาเหตุการตายของเขาเสียที”
ไม่นานนัก อู่จั้วก็ชันสูตรศพของคนงานผู้นั้นจนเสร็จเรียบร้อย อีกทั้งยังรายงานผลการชันสูตรต่อหน้านายอำเภอกู่
“คนผู้นี้เป็นกามโรค เสียชีวิตเพราะโรคนี้ ดูจากศพแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ”
มู่ซืออวี่เอ่ยถาม “อู่จั้ว อาการของกามโรคเป็นอย่างไรหรือ?”
“มีผื่นทั่วทั้งตัว ส่งกลิ่นเหม็น มีอาการเน่าเปื่อยพุพองร่วมด้วย…” อู่จั้วกล่าว
“ดังนั้น ท่านคิดว่าอาการของเขาเป็นอย่างไร?”
“ทั่วทั้งร่างกายเขามีผื่น ทว่าอาการอื่น ๆ ไม่ได้เห็นชัดเพียงนั้น เขาดูไม่เหมือนคนใกล้จะตาย”
“ท่านเพิ่งบอกว่าศพไม่มีปัญหา แล้วนี่ไม่ใช่ปัญหาหรือ?” มู่ซืออวี่่เอ่ย “หากท่านไม่แน่ใจ เช่นนั้นข้าจะส่งอู่จั้วจากที่อื่นมาเพิ่มสักสองสามคน จนกว่าจะพบสาเหตุที่แน่ชัด”
“เอ่อ…” อู่จั้วเหลือบมองนายอำเภอกู่
เขาไม่รู้ว่ามู่ซืออวี่เป็นผู้ใด ทว่านางดูเหมือนจะมีสิทธิ์มีเสียง แม้กระทั่งนายอำเภอยังต้องเกรงใจ นั่นแสดงให้เห็นว่านางเป็นสตรีสูงศักดิ์ที่ไม่อาจล่วงเกินได้
“เท่าที่ข้ารู้ กามโรคในขั้นปลายจะกระทบต่ออวัยวะภายใน ข้าจะให้โอกาสท่าน ท่านชันสูตรกายวิภาคของศพนี้อีกรอบ แล้วค่อยให้คำตอบที่แน่ชัดกับข้าเถิด”
“กายวิภาคหมายถึง…” อู่จั้วคล้ายจะไม่เข้าใจ
“ผ่าท้องเขา ตรวจดูอวัยวะภายในร่างกายว่าเหมือนคนปกติหรือไม่ ท่านเป็นอู่จั้ว คงเคยผ่าท้องคนกระมัง? อย่างไรเสีย บางศพก็ต้องเย็บแผลปิด”
“อู่จั้วย่อมต้องเคยจัดการกับศพ ทว่า… ศพนี้ยังอยู่ในสภาพดี ข้าต้องผ่าเปิดร่างเขา จะไม่เท่ากับทำให้เขาตายตาไม่หลับหรือ?”
“นายอำเภอกู่ ท่านคิดเห็นอย่างไร?” มู่ซืออวี่เอ่ยถามนายอำเภอกู่
นายอำเภอกู่เอ่ยกับอู่จั้ว “ทำตามที่ฮูหยินบอก”
อู่จั้วได้ยินนายอำเภอกล่าวเช่นนั้นก็ไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป ทำได้เพียงกัดฟันยอมรับ
ขณะที่พวกเขากำลังชันสูตรศพเพิ่มเติม คนของมู่ซืออวี่ก็มารายงานสถานการณ์ของนายท่านอวี๋จวนอิน
“ตอนนี้นายท่านอวี๋กำลังดูแลกิจการ ดูเผิน ๆ เหมือนคุณหนูอินผู้นั้นรับผิดชอบภาพรวม ทว่าในความเป็นจริง นางต้องถามนายท่านอวี๋ทุกเรื่อง ดังนั้นเจ้านายที่แท้จริงของสกุลอินคือเขา นายท่านอวี๋ผู้นี้นอบน้อมถ่อมตน ทั้งยังมนุษยสัมพันธ์ดี เถ้าแก่มากมายล้วนมีความสัมพันธ์อันดีกับเขา ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เขาสามารถขยายกิจการให้ใหญ่โตขึ้นได้ คนผู้นี้เป็นคนบ้างานผู้หนึ่ง ทุกวันนอกจากทำการค้าแล้วก็ไม่ได้ทำอย่างอื่นอีก”
“เขาดูเหมือนยังอายุน้อยทีเดียว อายุเท่าใด?”
“ว่ากันว่ายี่สิบแปดขอรับ”
“ยี่สิบแปด…” มู่ซืออวี่เอ่ย “วัยนี้ควรแต่งงานมีครอบครัวแล้วกระมัง?”