ตอนที่ 8
ตอนที่ 8 ทำทาน
30 กันยายน 2569
"แกไม่ใช่ผัวฉัน ไอ้สารเลว!!"
"ก็มันเป็นไปแล้วอะ"
เพี้ยะ!!!
ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงตบที่คนใต้ร่างมอบให้ มาเฟียหนุ่มเงียบไปเพียงครู่ก่อนจะกระชากแขนของคนใต้ร่างอย่างแรง
"รังเกียจฉันมากเหรอ"
" ... "
ไม่เพียงแค่ไม่พูดน้ำพั้นช์เบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ หยาดน้ำตาที่ไม่เคยแห้งก็ยังคงไหลอยู่ เธอจะไม่มีวันลืมผู้ชายที่ทำให้เธอต้องตกนรกทั้งเป็นแบบนี้ ผู้ชายสารเลวที่ชื่อมาร์ติน
"ถึงจะรังเกียจฉันแค่ไหน ฉันก็ผัวคนแรกของเธอแหละวะ" มาร์ตินตะโกนแสกหน้าระคนบ้าคลั่ง เขาดันลิ้นเข้ากับกระพุ้บแก้มเพื่อนระงับอารมย์เดือดดาลที่กำลังปะทุ ก่อนเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่มาเช็ดใจกลางความเป็นสาวให้กับน้ำพั้นช์ แล้วก้มลงจูบหน้าขาของเธอเบาๆ เพื่อเป็นการขอโทษ
"อย่ามายุ่งกับฉันนะ!!!" ความเจ็บปวดเข้าเล่นงานใจกลางความเป็นสาวอย่างหนักเมื่อมาร์ตินเช็ดใจกลางความเป็นสาวให้เธอ ดังร่างกายกำลังจะแหลกเป็นผุยผง มันปวดร้าวเหลือเกิน มันทรมาณเหลือเกิน
"ไม่ยุ่งไม่ได้วะ เธอเป็นเมียฉันแล้ว" มันจริงอยู่ที่เขาทำรุนแรงกับเธอ แต่จะมาบอกให้เขาเลิกยุ่งกับเธอมันคงเป็นไปไม่ได้ เธอเป็นของเขาแล้ว และมันต้องเป็นอย่างนั้น
เพี้ยะ!!
ตุ้บ!!!!
"ทำแบบนี้ทำไม ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย ... ฮึก ... ฮื้ออออ" มาร์ตินชะงักไปกับการกระทำของน้ำพั้นช์ ไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้เลย ปกติมีแต่คนที่เต็มใจยอมพลีกายให้เขาหากเขาต้องการ แต่กับเธอไม่ใช่ เธอแตกต่าง
" ... " ไม่มีคำขอโทษใดหลุดออกมาจากปากนอกจากเขาจะขยับตัวเข้ามานั่งแทนที่หลังจากจัดแจงเสื้อผ้าของเขา และเธอเรียบร้อยแล้ว เขาจับวางให้เธอนั่งอยู่บนหน้าตักแกร่งในท่าหันข้าง ก่อนจะกระชากรถกลับบ้านของตัวเองด้วยความเร็ว
"ฉันจะกลับบ้าน" เขาจะพาเธอมาที่นี่ทำไม ในเมื่อเขาก็ได้ในสิ่งที่ต้องการไปแล้ว เขาควรจะปล่อยเธอไป
"พักที่นี่แหละ" อะไรกันเธอไม่ได้อยากพักสักหน่อย เธออยากกลับบ้านมากกว่า ไม่อยากต้องอยู่กับผู้ชายสารเลวคนนี้
"ไอ้แก่ชั่ว ฉันบอกว่าฉันจะกลับบ้านไง" จะบังคับให้เธออยู่ที่นี่เพื่ออะไร ปรนเปรอเขาน่ะหรอ ครั้งนี้เธอไม่ยอมอีกแน่
"เออ ชั่วแล้วไงวะ!!" มาร์ตินตะคอกกลับด้วยอารมย์โมโห จริงอยู่ที่เขาทำกับเธออย่างไรเหตุผล แต่แล้วยังไง ได้เขาแล้วจะทิ้งเขาอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ คนที่มีสิทธิ์ทิ้งได้คือเขาคนเดียวเท่านั้น
"ฉันจะกลับบ้าน!!" น้ำพั้นช์ยังคงยืนยันคำเดิมเนื้อตัวเธอสั่นเทาอีกครั้งด้วยอารมย์โกรธเมื่อมาร์ตินหักพวงมาลัยรถเข้าสู่ตัวบ้านหลังงามที่มีบอดี้การ์ดยืนคุ้มกันอย่างแน่นหนา
"โอ้ยยยยยยย!!! ยัยเด็กบ้านี่" เมื่อรถเข้าสู่ตัวบ้านวิธีเดียวที่เธอจะหลุดพ้นจากผู้ชายคนนี้ได้คือต้องหนี เธอกัดเข้าที่บ่าแกร่งของมาร์ตินเต็มแรงจนคนโดนกระทำเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด