ตอนที่ 62
บทที่ 62
22 ตุลาคม 2569
"เรื่องวันแต่งงานที่ผู้คนเห็นทั้งเมือง พวกท่าน..เอ่อ..จุมพิตกันเช่นนั้นทำให้คนในเมืองต่างจินตนาการไปไกลหลายคนจึงมาขอให้ข้าแต่งนิทานของพวกท่าน เดิมทีข้าก็ไม่ต้องการเอาเรื่องนี้มาเขียน แต่พอลองเขียนดูสักเล่มลูกค้าติดใจมากยอดขายมากขึ้นข้าน้อยจึงต้องเขียน แต่องค์หญิงทั้งหมดล้วนเพราะปากท้องข้าน้อยจำต้องทำ"
นักเขียนนิทานก้มหน้าสำนึกผิดโขกศีรษะกับพื้นนับครั้งไม่ถ้วนตนจนเองรู้สึกมึนงง องค์หญิงสิบสามผู้นี้ยังไม่มีท่าทางจะยอมยกโทษให้ครั้นหันไปหาแม่ทัพหยาง สายตาเย็นเยียบของคนผู้นั้นกลับทำให้เขากลัวแทบปัสสาวะราด สามีภรรยาคู่นี้เหตุใดจึงโหดเหี้ยมนัก
"สามหาวนักจุมพิตบ้าอะไร ข้าเกือบตายด้วยคมดาบอีกทั้งนั่นยังเป็นอุบัติเหตุ คำว่าอุบัติเหตุเข้าใจหรือไม่ อีกทั้งหากเจ้าจะแต่งข้าไม่ว่าแต่จิตรกรควรจะมีฝีมือที่เหมาะสม แต่นี่พวกเจ้าวาดข้าทั้งที่หน้าตาอัปลักษณ์เช่นนั้นให้คนทั้งเมืองอ่านได้อย่างไร ภาพลักษณ์สตรีล่มเมืองของข้าเสียหายเจ้ารับผิดชอบไหวหรือ"