หลิ่วหมิงฟังจบก็คิดใคร่ครวญอย่างรวดเร็ว แต่สีหน้ายังคงดูสงบ หลังจากรับแผ่นค่ายกลจากอีกฝ่ายและกล่าวขอบคุณแล้ว เขาก็ออกไปจากสถานที่แห่งนี้
พอเขาออกไปจากเกาะเล็กๆ แห่งนี้ ก็ไม่ได้กลับไปยังเกาะมัจฉาเขียว แต่กลับพุ่งไปยังทิศทางอื่น
ก่อนที่จะมาเกาะแห่งนี้ เขาได้ไปสอบถามเกี่ยวกับผู้ฝึกฝนที่มีชื่อเสียงทางด้านการแพทย์ในเขตอิทธิพลของพรรคฉางเฟิงมาโดยเฉพาะ
และด้วยนิสัยของหลิ่วหมิง เขาย่อมไม่ปล่อยโอกาสใดๆ ให้หลุดมือไปอย่างแน่นอน
……
สองวันผ่านไป บนเกาะแห่งหนึ่งที่ห่างจากเกาะมัจฉาเขียวไปไม่ไกล
หลิ่วหมิงเดินออกมาจากบ้านไม้หลังหนึ่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ด้านหลังของเขายังมีผู้อาวุโสสวมชุดผ้าป่านอยู่คนหนึ่ง
“พิษในตัวของสหายมีลักษณะแปลกประหลาดยิ่งนัก ข้าคิดไปคิดมาแล้ว ก็ยังหาวิธีที่เชื่อถือไม่ได้ แต่ถุงพิษอสูรตั๊กแตนโลหิตที่สหายพูดถึงในก่อนหน้านั้น จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของข้า วิธีการใช้พิษต้านพิษแปลกประหลาดนี้ ค่อนข้างได้ผลมาก แต่วิธีการนี้ก็อันตรายไม่น้อย หากไม่มีความมั่นใจพอ อาจจะผิดพลาดได้”
หลิ่วหมิงได้ยินคำพูดนี้ก็ใจเต้นเล็กน้อย ทันใดเขาก็ประสานมือกล่าว
“ขอบคุณผู้อาวุโสเก่อที่ชี้แนะ หากถึงเวลาวิกฤตของชีวิต ย่อมไม่อาจคำนึงอะไรได้มาก”
“เป็นเช่นนั้นจริงๆ ใช่สิ! บริเวณนี้ยังมีสหายฟางเหยาที่มีวิชาแพทย์สูงกว่าข้ามาก คนผู้นี้มีวิชาแพทย์ล้ำลึก หากเขายอมยื่นมือเข้าช่วย บางทีอาจจะหาวิธีถอนพิษได้ แต่ดูเหมือนเขาจะชอบอยู่สันโดษ ไม่ชอบคบค้าสมาคมกับผู้คนภายนอกมากนัก” ผู้อาวุโสชุดผ้าป่านพยักหน้าและกำลังจะเดินเข้าบ้าน แต่ดูเหมือนกับจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ถึงกล่าวออกมาในฉับพลัน
หลิ่วหมิงได้ยินก็ได้แต่ยิ้มในใจอย่างขมขื่น แต่สีหน้ายังคงเป็นปกติ หลังจากกล่าวขอบคุณแล้ว เขาก็ขี่เมฆเหาะจากไป
ทิศทางที่เขาไปครั้งนี้ก็คือเกาะมัจฉาเขียวนั่นเอง
หลายวันนี้ เขาไปเยี่ยมเยียนผู้ฝึกฝนที่เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ในบริเวณใกล้ๆ แต่คนเหล่านี้ต่างก็ไม่มีวิธีจัดการพิษในร่างของเขา มีสองสามคนที่พูดถึงวิธีการถอนพิษ แต่กลับต้องใช้เวลานานมาก ทั้งยังมีความเชื่อมั่นไม่มาก
เปรียบเทียบดูแล้ว วิธีการของฟางเหยาน่าเชื่อถือกว่ามาก เพราะเรื่องการใช้พิษต้านพิษ เขาเองก็เคยได้รับการยืนยันจากคนอื่นๆ เช่นกัน ซึ่งมันมีโอกาสเป็นไปได้มาก
ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีทางเลี่ยง คงได้แต่กลับไปดูสถานการณ์ทางด้านซินหยวนแล้ว หลังจากนั้นค่อยวางแผนกันยาวๆ
หลิ่วหมิงคิดเช่นนี้อยู่ในใจ พอดีดนิ้วออก ยันต์ผืนหนึ่งก็พุ่งออกไป จากนั้นก็กลายเป็นแสงสีเขียวจมลงบนก้อนเมฆที่เหยียบอยู่ ทำให้ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย
หนึ่งวันผ่านไป เขาก็มองเห็นเงาของเกาะมัจฉาเขียวอยู่ไกลๆ
พอหลิ่วหมิงเข้าไปในเกาะมัจฉาเขียวแล้ว ก็ร่อนลงไปหน้าถ้ำที่พักของซินหยวนทันที
แต่หลังจากเขาเคาะประตูแล้ว ถึงทราบจากหญิงรับใช้ที่เดินออกมาจากด้านในว่า ตั้งแต่ซินหยวนออกไปข้างนอกยังไม่ได้กลับเข้ามาเลย
หลังจากหลิ่วหมิงขมวดคิ้วแล้ว ก็กลับไปยังถ้ำที่พักของตนเองก่อน
ผ่านไปครึ่งวัน ซินหยวนก็มาหาเขาถึงที่พักด้วยความดีใจ และพริบตาที่เจอหลิ่วหมิงในห้องโถง เขาก็หยิบขวดเล็กหลากสีออกมาสองสามใบ
หลิ่งหมิงเห็นเช่นนี้ก็มองมาด้วยความยินดี
ชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชาผ่านไป
ภายในห้องลับ หลิ่วหมิงกับซินหยวนกำลังจ้องมองขวดว่างเปล่าสองสามใบตรงหน้า และสบตากันด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น
หลังจากลองทานโอสถจิตวิญญาณของพรรคฉางเฟิงเหล่านี้แล้ว กลับดูเหมือนจะไม่มีผลลัพธ์ใดๆ เลย
“แขกพรรคฉางเฟิงเหล่านั้น คุยโม้สรรพคุณของโอสถเหล่านี้จนลิงหลับ สุดท้ายมันก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ เลย” ซินหยวนกล่าวด้วยสีหน้าหงุดหงิด
ไม่ว่าใครก็ตามที่ทนทรมานสองสามวัน จนทำให้ตนเองอ่อนเปลี้ยเพลียแรง แต่สุดท้ายกลับพบว่ามันไร้ประโยชน์ ย่อมอารมณ์เสียเป็นธรรมดา
“เพราะนี่เป็นพิษที่ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นแท้ปรุงขึ้นมา โอสถที่พรรคฉางเฟิงรวบรวมมา จะไร้ประโยชน์ก็เป็นเรื่องธรรมดา” หลิ่วหมิงขมวดคิ้วแล้วกล่าวออกมาอย่างราบเรียบ
“ตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้ว ดูท่าแผนการในตอนนี้ คงต้องไปสังหารอสูรตั๊กแตนโลหิตกับฟางเหยาแล้ว” ซินหยวนทำเสียงฮึดฮัดแล้วกล่าวออกมา
ก่อนหน้านั้นหลิ่วหมิงได้เล่าเรื่องการเสาะหาผู้เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ของตนเองให้ซินหยวนฟังไปหนึ่งรอบแล้ว
“ข้าเองก็มีความคิดเช่นนี้ แต่เรื่องนี้อาจมีอันตรายเล็กน้อย ข้ากับเจ้าต้องระมัดระวังให้มาก” หลิ่วหมิงเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นถึงพยักหน้าด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น
ทั้งสองหารือกันอีกรอบ ไม่ว่าที่ฟางเหยาพูดมาจะเป็นจริงหรือเท็จ พวกเขาก็จะตอบรับข้อเสนอของฟางเหยาไปทำลายรังอสูรตั๊กแตนโลหิตก่อน
เพราะด้วยพลังของทั้งสอง ย่อมไม่กลัวว่าฝ่ายตรงข้ามจะกลับสัตย์แต่อย่างใด
หลังจากตัดสินใจได้แล้ว หลิ่วหมิงก็หยิบแผ่นค่ายกลสื่อสารออกมาติดต่อกับฟางเหยา