บทที่ 2697 เหวยหว่อมิ่ง

แน่นอนว่าดวงตาของฉีหยางเต็มไปด้วยความปรารถนาและความคาดหวัง

โดยธรรมชาติแล้ว เขาย่อมไม่ต้องการเป็นบันไดสู่ขั้นต่อไปของหลินหลางและเขาเองต้องการที่จะลองดู เพื่อไปที่การแข่งขันอวี่เจวี๋ยรอบต่อไป

ฉีสุ่ยเยว่ไม่รู้จะพูดอะไร

หลินหยางยิ้มจางๆ "ข้ายอมรับความปรารถนาของหุบเขาฉีเฟิงแล้ว ดำเนินการแข่งขันตามที่กรรมการการแข่งขันอวี่เจวี๋ยทำ อย่าทำเรื่องเหล่านั้นเลย!"

“ลืมมันไปเถอะ ในเมื่อคุณหลินพูดเช่นนั้น ข้าก็จะให้ท่านพ่อของข้ายกเลิก” ฉีสุ่ยเยว่ถอนหายใจ

"คุณหลิน พี่สาวของข้าที่กำลังป่วย..." ฉีหยางรีบเปิดปากของเขา แต่เขาลังเลที่จะพูด

“ไม่ต้องกังวล ข้าจะรักษาเธอเห็นแก่อ้ายหร่าน” หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

ฉีหยางดูอายเล็กน้อยและไม่กล้าพูดอะไร

ไม่นานการแข่งขันรอบแรกก็จบลง

จาก 40 คนที่ขึ้นเวที มีเพียง 17 คนที่กลับมา และอีก 23 คนเสียชีวิตในสนาม และทั้ง 17 คนได้รับบาดเจ็บ บางคนถึงกับมือและเท้าหักซึ่งดูน่าอนาถใจอย่างยิ่ง

โชคดีที่มีแพทย์มากมายในดินแดนแห่งความเงียบและความตาย และกลุ่มผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลังคนเหล่านั้นได้เตรียมแผนทางการแพทย์ที่ครอบคลุมเพื่อรักษาพวกเขา แม้ว่าแขนขาของพวกเขาจะถูกตัด พวกมันก็เชื่อมต่อกันได้ทันที และคนที่ตายบางส่วนก็ฟื้นคืนชีพ อย่างไรก็ตาม ถึงกระนั้น คน 20 คนก็ยังเสียชีวิตอย่างสมบูรณ์โดยไม่มีความหวังในการรักษา

อัตราการเสียชีวิตครึ่งต่อครึ่ง

ช่างดุเดือดจริงๆ!

เมื่อจบรอบแรก เจ้าหน้าที่เพียงแค่ทำความสะอาดเวทีและเริ่มการแข่งขันรอบที่สอง

ป้ายทะเบียนรถปรากฏขึ้นในแต่ละแพลตฟอร์มอีกครั้ง

แต่คราวนี้ก็ยังไม่มีหมายเลขของหลินหยาง

ไม่แม้แต่ฉีหยาง ฉู่ชิว จางฉี และคนอื่นๆ

ทุกคนต้องอดทนรอต่อไป

อย่างไรก็ตาม หลายชั่วโมงต่อมา หลินหยางและคนอื่น ๆ ไม่สามารถเลือกได้จนกว่าจะสิ้นสุดรอบที่เจ็ด ตอนนี้ อ้ายหร่านเป็นกังวลเล็กน้อย