บทที่ 1877 สะสมพลังความเข้มแข็ง

ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงคิดยังไง หลินหยางดูออก

ถ้าหลินหยางร่วมมือกับหอเซวียนชิงจริงๆ พร้อมใจกันควบคุมหมู่บ้านหมอนักบุญ ท้ายที่สุดก็แค่ถูกฝ่ายตรงข้ามหลอกใช้

อย่างแรก เขาก็ไม่มีเวลามาอยู่ปราบปรามคนหมู่บ้านหมอนักบุญ แน่นอนว่าหอเซวียนชิงจะต้องเข้าพักอาศัยที่หมู่บ้านหมอนักบุญ จากนั้นควบคุมทุกสิ่งที่อยู่ที่นี่ไว้หมด

ต่อมา ถ้าหมู่บ้านหมอนักบุญต่อต้านขึ้นมา เกรงว่าคนแรกที่จะมาหานั่นก็คือหลินหยาง

ถึงยังไงตามที่พวกเขาดู หลินหยางนี่แหละถือว่าเป็นหัวโจก

เพราะฉะนั้นหลินหยางเลยปฏิเสธ

ในเมื่อเรื่องราวได้แก้ไขแล้ว เข็มมังกรหงเหมิงก็ได้รับการหลอมแล้ว ทำไมถึงไม่ปล่อยพวกเขาไปหน่อยล่ะ?

และแบบนี้แน่นอนว่าเมื่อหลินหยางปฏิเสธแล้ว คนของหมู่บ้านหมอนักบุญจะต้องเอาจุดศูนย์กลางของทั้งหมดพุ่งไปที่ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิง แบบนี้หลินหยางก็อยู่อย่างสงบแล้ว

“ก็ให้หมากัดกันเถอะ!”

หลินหยางหัวเราะอย่างราบเรียบ โดดออกจากอากาศเป็นพิษ เดินมาประมาณหนึ่งชั่วโมง เพิ่งจะถึงทางหลวง

เวลานี้ด้านนอกทางหลวงมีรถผจญภัยสีขาวจอดอยู่หนึ่งคัน

หลินหยางรีบสาวเท้าขึ้นไป คนขับรถที่ยืนอยู่ข้างรถรีบทิ้งบุหรี่ แล้วหันมาเคารพหลินหยาง

“น้อมเคารพเทพเจ้า! ผมรอคุณมาสองวันแล้ว!”

“หยุนซิงส่งมาเหรอ?”

“ใช่ครับเทพเจ้า! เทพเจ้าลำบากแล้ว ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่”คนนั้นพูดขึ้น

หลินหยางพยักหน้า เปิดประตูแล้วจึงขึ้นไป

คนคนนั้นรีบขับรถ มุ่งหน้าไปทางเมืองเมืองใกล้เคียง

รอเข้าเมืองแล้ว หลินหยางจึงนั่งเครื่องบินไปที่เมืองเจียงเฉิน

ครั้งนี้ถือว่าเป็นกำไรมหาศาล

เข็มมังกรหงเหมิง พอที่จะชนะทุกอย่างแล้ว

มีอาวุธวิเศษนี้ บวกกับไฟแปลกประหลาดของตัวเอง ถึงแม้ว่าจะเจอยอดฝีมือของตระกูลหลิน หลินหยางก็มีแรงต่อสู้!

หลินหยางทอดถอนหายใจอย่างโล่งอก อารมณ์ดีประมาณหนึ่ง