ตอนที่ 1865
บทที่ 1866 ยอมตายดีกว่าถูกเหยียดหยาม
21 ตุลาคม 2569
สีหน้าของจื่อเหิงและจื่ออี้เคร่งเครียดอย่างมาก
ทว่าเขากลับไม่โกรธและไม่โมโห แต่กล่าวเพียง "พวกคุณจะดีใจเร็วเกินไปหรือเปล่า? หมอเทวดาหลินยังไม่แพ้เลย!"
"ผู้นำสูงสุด! ผมขอพูดคำพูดที่ไม่น่าฟังเท่าไร ดูเหมือนว่าหมอเทวดาหลินจะสู้คุณไม่ได้ แต่อันที่จริงเขากำลังลองเชิงคุณอยู่! รอให้เขารู้กระบวนท่าของคุณอย่างชัดเจนแล้ว นั่นจะเป็นเวลาที่เขาโจมตีคุณกลับ!" จื่ออี้กล่าวกระซิบ
"บังอาจ! คุณคิดว่าผมเป็นใคร? เขาน่ะเหรอจะสามารถรู้กระบวนท่าทั้งหมดของผมได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น?"
ผู้นำสูงสุดกล่าวอย่างเยือกเย็นและยังคงเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดพักเพื่อพุ่งโจมตีหลินหยางอีกครั้ง
เขาจำคำที่หมอนักบุญพูดไว้เมื่อสักครู่นี้ได้
การจะจัดการกับผู้ที่มีศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์นั้นจะต้องฆ่าเขาให้ได้ตั้งแต่ตอนแรก และห้ามให้เวลาเขาได้รักษาตัวเอง ไม่งั้นยิ่งต่อสู้ไปแบบนี้จะยิ่งจัดการได้ยากยิ่งขึ้น
เขาจับจ้องมองหลินหยางที่กำลังคลานขึ้นมา เขากรีดกรงเล็บทั้งห้าและเล็บที่แหลมคมราวกับมีดก็เพ่งเล็งไปที่หัวใจของหลินหยางอย่างไม่ละสายตา
พละกำลังทั้งร่างกายของเขาต่างรวมตัวกันที่นิ้วมือทั้งห้า
และเมื่อเข้าใกล้เขาเพียงแค่กระตุ้นพลังก็สามารถควักหัวใจของหลินหยางออกมาได้!
นี่คือการโจมตีครั้งสุดท้ายแล้ว!
ควรจะจบได้แล้ว
ผู้นำสูงสุดครุ่นคิดอย่างเกรี้ยวกราดอยู่ในหัว
แต่วินาทีนี้เอง จู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างขึ้น
จากนั้นก็เห็นหลินหยางที่แขนหักทั้งสองข้างจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เยือกเย็น
มองไม่เห็นความตื่นตระหนก หวาดกลัวหรือความอ่อนข้อเลยสักนิด!
เกิดอะไรขึ้น?
หรือว่าเขาจะยังมีไม้ตายอะไรอีกเหรอ?
ผู้นำสูงสุดแอบถอนหายใจและไม่อยากจะคิดอะไรมากมาย จากนั้นก็คำรามและยกกรงเล็บคว้าไปข้างหน้า
ฟุบ! !
พลังงานที่ออกมาจากกรงเล็บปะทะเข้ากับอากาศและมีเสียงคำรามของเสือขาวออกมาที่พุ่งไปยังหัวใจของหลินหยาง
แต่จังหวะนี้ แววตาคู่นั้นของหลินหยางก็เปล่งประกายเปลวไฟขึ้นมา จากนั้นแขนทั้งสองข้างของเขาที่หักลงก็ถูกดวงไฟประหลาดหลากสีปกคลุม และเขาก็พุ่งเข้ามาต่อยผู้นำสูงสุดที่มาพร้อมกับกรงเล็บอย่างไม่เกรงใจ
"อะไรกัน?"
ผู้นำสูงสุดตกใจจนหน้าถอดสีและรีบหยุดการกระทำลง
ทว่า...ไม่ทันแล้ว!
ตู้ม!
หมักนั้นกระแทกเข้าไปที่กรงเล็บของเขาอย่างจัง
วินาทีนั้น!
เปลวไฟบนหมัดนั้นแพร่กระจายไปยังกรงเล็บราวกับกระแสไฟฟ้า จากนั้นก็กลืนกินผู้นำสูงสุดไปอย่างบ้าคลั่ง
ผู้นำสูงสุดจับแขนข้างนี้เอาไว้ได้ทันและพยายามดึงอย่างสุดความสามารถ
ผัวะ!
แขนข้างหนึ่งถูกเขาดึงจนขาดและโยนลงไปกับพื้น ส่วนเขาเองก็กระเด็นลอยออกไปและตกลงพื้นอย่างแรง
ตุ่บ!
หลังจากที่กระแทกลงพื้น ผู้นำสูงสุดก็กระอักเลือดออกมา
และแขนข้างที่ถูกเขาดึงจนขาดก็ถูกไฟเผาจนเหลือเพียงเถ้าถ่านเพียงชั่วพริบตา
"อ๋า? ?"
ทุกคนต่างพากันตกตะลึง!