NovelonesNovelones
  • หน้าแรก
  • มาใหม่
  • มาแรง
  • แนะนำ
  • หน้าแรก
  • มาใหม่
  • มาแรง
  • แนะนำ
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก

Novelones

Narraverse คือแพลตฟอร์มอ่านออนไลน์ที่คุณสามารถค้นพบ อ่าน และสนับสนุนเรื่องราวต้นฉบับได้ในทุกหมวดหมู่

สำรวจ

  • เรื่องใหม่
  • มาแรง
  • แนะนำ

บริษัท

    ข้อกฎหมาย

      © 2026 Narraverse – อ่าน ค้นพบ และสนับสนุนเรื่องราวต้นฉบับ

      ธุรกิจจดทะเบียน

      1. หน้าแรก
      2. สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
      3. ตอนที่ 1708

      ตอนที่ 1708

      บทที่ 1709 ครั้งหน้าก็ระมัดระวังด้วยล่ะ

      21 ตุลาคม 2569

      เฉียวหลงอีหลบหนีขึ้นไปบนภูเขาอย่างคลุ้งคลั่งราวกับนกที่ตื่นตระหนก

      เขาแทบไม่สนใจคนของตระกูลเฉียวเหล่านั้นที่ยังคงฆ่าฟันกับจางฉีเย่และคนอื่นๆ ขาทั้งสองข้างเอาแต่มุ่งไปข้างหน้าโดยไม่ฟังคำสั่งอะไร

      และภายในวิลล่าเอง กลุ่มคนของตระกูลเฉียวก็ต่างได้รับบาดเจ็บสาหัสและเต็มไปด้วยบาดแผลต่างๆ นานา

      พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจางฉีเย่เลยสักนิดเดียว หลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือดพวกเขาก็พ่ายแพ้ลง และการหลบหนีไปของเฉียวหลงอีก็ทำให้พวกเขาสูญเสียจิตวิญญาณในการต่อสู้ลง

      "ไปกันเถอะ!"

      ทุกคนกัดฟันกรอดและทำได้เพียงพยายามสุดความสามารถเพื่อหนีออกไป

      "อย่าขยับ!"

      "ตามไปเร็วเข้า!"

      หยวนซิงตะโกนและไล่ตามออกไป

      ทว่าเขากลับจงใจวิ่งช้าลงเพื่อให้คนเหล่านี้หนีไปได้

      ไม่นาน คนที่เหลืออยู่ของตระกูลเฉียวก็ออกไปจากวิลล่าจนหมด

      "คุณหลิน ปล่อยพวกเขาไปทำไม? ฆ่าพวกเขาให้ตายทั้งหมดก็สิ้นเรื่อง จะไปออมมือให้ทำไม?"

      จางฉีเย่กล่าวด้วยความโกรธ

      "ช่างเถอะ ปล่อยได้ก็ปล่อยไป อีกอย่างตอนนี้เรามีศัตรูอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่ดีแน่ที่จะเพิ่มจำนวนศัตรูขึ้นอีก ปล่อยพวกเขาไปเถอะ" หลินหยางกล่าว

      "ฮึ ไอ้คนพวกนั้นคงได้ใจใหญ่!" จางฉีเย่หงุดหงิด

      เขามีความคิดแค้นอย่างมาก เมื่อได้ลงมือแล้วไม่ได้ฆ่าใครก็จะรู้สึกไม่สบายตัวเท่าไรนัก

      หลินหยางหัวเราะ "พอได้แล้ว กลับกันเถอะ! อ้อใช่ หยุนซิง คุณไปทำธุระให้ผมหน่อย!"

      "ผู้นำลัทธิมีอะไรเหรอครับ?" หยุนซิงถามอย่างนอบน้อม

      "คุณเดินทางไปตระกูลเฉียวตอนนี้แล้วบอกเฉียวหลงอีว่าเราถูกคนชั่วไล่ฆ่าและต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเป็นต้องใช้ยาจำนวนหนึ่งเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ แล้วลองถามเขาดูว่าเขาพอจะมียาอะไรดีๆ บ้างไหม เข้าใจไหม?" หลินหยางกล่าว

      หยุนซิงตกใจเล็กน้อยและยกกำปั้นขึ้น "ผู้นำลัทธิวางใจได้ครับ ผมจะเดินทางไปตระกูลเฉียวเดี๋ยวนี้"

      "ระวังตัวด้วยล่ะ!"

      "ครับ!"

      ......

      เฉียวหลงอีกระโดดขึ้นลงที่ลงจากภูเขาและมุ่งหน้าไปสนามบินเพื่อเดินทางออกจากเจียงเฉินทันที

      สีหน้าของเขาเคร่งเครียดตลอดทาง ราวกับตกใจตื่นตระหนกอย่างมาก

      คนของตระกูลเฉียวที่เดินทางมารับเขาก็ต่างสงสัย

      ผู้นำตระกูลเป็นอะไรไป?

      เมื่อเฉียวหลงอีลงจากเครื่องบินและเตรียมจะกลับไปยังตระกูลเฉียว จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

      "อะไรนะ? พวกคุณออกมากันทั้งหมด?" เฉียวหลงอีถือโทรศัพท์และถามด้วยความตกตะลึง

      "ครับคุณท่าน เราใกล้จะกลับมาถึงแล้ว" คนในสายกล่าวน้ำเสียงหอบเหนื่อย

      สีหน้าของเฉียวหลงอีเคร่งเครียดและแววตาของเขากระตุกเล็กน้อย "พวกคุณกลับไปจัดการบาดแผลให้เรียบร้อยก่อน จากนั้นมาหาผมที่ห้องโถงหลัก!"

      "ครับ"

      หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง เฉียวหลงอีที่จัดการทำแผลเรียบร้อยแล้วก็กลับไปยังห้องโถงหลัก

      เขาดื่มน้ำชาและถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่เขาก็ยังมีความกลัวอยู่ในใจ

      คนของตระกูลเฉียวเห็นว่าเฉียวหลงอีกลับมาพร้อมกับรอยแผลก็ต่างพากันตกใจและต่างพากันถามไถ่ ทว่าเฉียวหลงอีกลับไม่ยอมพูดอะไร

      "คารวะท่านผู้นำ!"

      ขณะนี้เอง คนของตระกูลเฉียวที่พากันหลบหนีออกมาจากวิลล่าบนภูเขาต่างเดินเข้ามาในโถงหลักและทำความเคารพเฉียวหลงอี

      เมื่อเห็นคนเหล่านี้ที่ต่างบาดเจ็บสาหัส ทั้งแขนหัก ขาหักและร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล เฉียวหลงอีก็อดรู้สึกหวาดผวาไม่ได้

      "พวกคุณ...เป็นยังไงบ้าง?"

      "พวกเราไม่เป็นอะไรมากครับ!" ชายคนหนึ่งตอบ

      "ไม่มีอะไร...ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว..."

      ก่อนหน้าตอนถัดไป
      ตอนก่อนหน้าบทที่ 1708 หวาดกลัว
      ภาพรวม
      ตอนถัดไปบทที่ 1710 ผมมาตอบแทนบุญคุณ

      ความคิดเห็น

      เข้าสู่ระบบ เพื่อร่วมพูดคุย