“ยิ่งเร็วยิ่งดี!”
“งั้นก็พรุ่งนี้แล้วกัน ตอนนี้ผมจะกลับเจียงเฉินก่อน พรุ่งนี้คุณส่งคนไปรับผม”
“ได้ ได้! หมอเทวดาหลิน ขอบคุณ”
เสว่เซียวพูดด้วยความซาบซึ้ง รีบหยิบนำบัตรแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋า
“หมอเทวดาหลิน นี่เป็นช่องทางการติดต่อของผม ถ้าหากมีคำถามอะไร สามารถติดต่อผมได้ทุกเมื่อ”
“หลินหยางรับมาดู”
“ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทกำจัดวัชพืชเจิ้งเหอ?”
“เป็นแค่สถานะที่ใช้ปกปิดคนภายนอก”
“ผมรู้ เจอกันพรุ่งนี้”
หลินหยางโบกมือ หันหลังแล้วเดินจากไป
“น้อมส่งหมอเทวดาหลิน!”
เสว่เซียวรีบโค้งคำนับอย่างยิ้มแย้ม ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
อันที่จริงหลินหยางก็ไม่อยากข้องเกี่ยวกับลัทธิโลหิตมาร
ถึงเป็นหลินจือโลหิตเขาก็ไม่สนใจ
แต่เขาไม่มีทางเลือก
ภัยคุกคามจากสำนักหงเหยียนใกล้เข้ามาทุกวัน เมื่อไหร่ที่เจ้าสำนักหงเหยียนเข้าสู่มรรคได้สำเร็จ จะต้องมาคิดบัญชีกับเขาแน่นอน
ถ้าหากมีความขัดแย้งขึ้นกับลัทธิโลหิตมาในเวลาแบบนี้ หลินหยางไม่ได้กลัว เพียงแค่เป็นห่วงว่าคนรอบข้างจะได้รับผลกระทบไปด้วย
“ท้ายที่สุดก็เป็นเพราะผมยังแข็งแรงไม่พอ ดูเหมือน…จำเป็นต้องใช้วิธีแบบนั้นแล้ว” หลินหยางพูดพึมพำ
กลับถึงเจียงเฉิน หลินหยางรีบไปหาหม่าไห่ ถามสถานการณ์ของเฟิงซิงหยูและคนอื่น
แต่คำตอบที่ได้กลับไร้วี่แวว
ตามหลัก นี่ก็น่าจะได้เวลาพอสมควรแล้ว
หรือว่าเกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้น?
สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมลง
ครั้งนี้พวกเขาเดินทางไปหากู่ฉินหนี่ก็เพื่อผลดาราสวรรค์ ส่วนสำนักหงเหยียนก็ต้องการของสิ่งนี้
หรือว่า…พวกเขาเจอเข้ากับคนของสำนักหงเหยียน?
หลินหยางรู้สึกเป็นห่วง เขาจึงสั่งให้คนรีบไปตรวจสอบ
แน่นอน หลินหยางก็ไม่ได้อยู่เฉย
ตอนนี้ได้ลูกกลอนอีกาทองคำมาแล้ว เขาจำเป็นต้องใช้ลูกกลอนอีกาทองคำเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองให้โดยเร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นเมื่อไหร่ที่กองกำลังของสำนักหงเหยียนมาถึง หลินหยางจะไม่สามารถรับมือ
ภายในห้องทำงาน หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ หยิบตำราโบราณเล่มหนึ่งออกมา เริ่มเปิดดูเนื้อหาที่อยู่ด้านใน ผ่านไปสักพัก
“หม่าไห่!”
“ประธานหลิน!”
หม่าไห่รีบวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ
“รีบสั่งให้คนไปรวบรวมวัตถุดิบพวกนี้ในเวลาหนึ่งชั่วโมง ไม่ว่าต้องใช้เงินหรือคนมากเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไร!”
หลินหยางเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะ หยิบกระดาษกับปากกาขึ้นมาเขียนชื่อวัตถุดิบที่ต้องการ หลังจากนั้นยื่นไปให้หม่าไห่
หม่าไห่รับมาอ่านดูสักพัก หลังจากนั้นรีบวิ่งออกไปทันที
หลินหยางออกจากบริษัทอย่างเร่งรีบ ตรงไปทางเขตชานเมืองของเจียงเฉิน
ที่เขตชานเมืองมีโรงงานเลิกใช้งานแล้วแห่งหนึ่ง
เมื่อหนึ่งวันก่อน หม่าไห่สั่งให้คนไปเช่าโรงงานแห่งนี้ และจัดการทุกอย่างตามที่หลินหยางต้องการ
พวกเศษขยะในโรงงานถูกทำความสะอาดเรียบร้อยหมดแล้ว ในขณะเดียวกัน มีเตาหลอมขนาดใหญ่ถูกตั้งอยู่ใจกลางโรงงาน ส่วนด้านล่างของเตาหลอม เป็นเครื่องจักรเชื้อเพลิงที่โรงงานใช้กันทั่วไป
หลินหยางเดินเข้าไปด้านใน หยิบสมุนไพรที่เตรียมเอาไว้ออกมา เปิดฝาเตา เริ่มทำการปรุงซุป
ยาวิเศษอย่างลูกกลอนอีกาทองคำ เมื่อไหร่ที่ผสมเข้ากับวัตถุดิบอย่างอื่น มันจะยิ่งช่วยกระตุ้นฤทธิ์ของมันได้มากขึ้น
คนธรรมดาทั่วไป เมื่อไหร่ที่ได้ดื่มจะต้องหายจากโรคภัยร้อยโรคอย่างไม่มีข้อสงสัย
หลังจากผสมวัตถุดิบทุกอย่างเข้าด้วยกัน หลินหยางเริ่มเปิดเครื่องจักรทำความร้อนโดยตรง
กูกูกู…
น้ำซุปสมุนไพรที่อยู่ในเตาเดือดจนมีฟองจำนวนมากเด้งขึ้นเด้งลง
หลังจากนั้นประมาณสามชั่วโมง หลินหยางปิดเครื่องจักร