ตอนที่ 257 สาวใช้ตัวแสบ 161

“ฉันจะทำตามที่เธอพูดทั้งหมด ขอให้เธอปล่อยลูกฉัน!” เขาตอบอย่างทันทีด้วยน้ำเสียงสั่น

พ่อบ้านรู้จักทุกมุมในบ้านตระกูลเย่เป็นอย่างดี ไม่มีทางที่กล้องวงจรปิดจะจับภาพได้ ที่ตรงไหนถ่ายไม่โดน เขาสามารถบอกได้อย่างชัดเจน

เขานัดแนะเรื่องเวลาและสถานที่นัดเจอกับปลายสาย: หลังภูเขาจำลองในบ้านมีมุมอับอยู่ ตรงนั้นแสงทึบและไม่มีกล้องวงจรปิด แถมยังไม่มีเวรยามเดินตรวจ

“ถ้าเธอปล่อยลูกฉันไป ฉันจะส่งของให้พ่อครัวเลี่ยวตามที่เธอบอก” พ่อบ้านย้ำเธออีกครั้ง

“ฉันเอาลูกของแกไปก็ไม่มีประโยชน์ แกฟังฉันก็พอแล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องฆ่าใครเพิ่ม” คำพูดประโยคนี้ของหวีซานซานทำให้พ่อบ้างโล่งใจเล็กน้อย

“คืนนี้พอแกได้รับของแล้ว ก็เอาไปให้พ่อครัวเลี่ยวทันที ให้เขาใส่ลงไปในอาหารมื้อเช้า”

“โอเค” พ่อบ้านตอบอย่างสั้นๆ

“มีอีกเรื่องที่อยากจะถาม ถ้าเซี่ยชีหรั่นเกิดสงสัยขึ้นมาแล้วไม่กินมันล่ะ จะทำยังไง?” พ่อบ้านแค่อยากจะหาแผนสำรองไว้ เย่เชินหลินเป็นคนยังไงไม่ใช่เขาไม่รู้ เขาเริ่มไม่เชื่อว่าเมื่อเขาวางยาพิษให้เซี่ยชีหรั่น พอเธอตาย แล้วเขาจะหนีรอดไปได้

“แกก็ส่งอาหารให้หล่อนไปตามเวลาเดิม ทำอาหารเหมือนอย่างปกติที่เคยทำ แล้วก็ให้คนที่เคยยกอาหารไปให้หล่อนเป็นคนยกไป ทำไมเธอจะไม่กิน?” น้ำเสียงของหวีซานซานเริ่มหงุดหงิด

“ตามนั้น ทั้งหมดทำตามที่คุณสั่ง” ลูกอยู่ในมือเธอ พ่อบ้านก็ไม่กล้าจะพูดอะไรมาก ถ้าเซี่ยชีหรั่นเกิดสงสัยแล้วไม่กินขึ้นมา ค่อยมาถามเธอว่าจะเอายังไงต่อ หรือไม่ก็คิดหาวิธีอื่นเพื่อหนีความผิด

เหมือนว่าหวีซานซานตามเขาทันรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร จึงพูดเสริมออกไป: “อย่าคิดที่จะเล่นตุกติกกับฉัน แกคิดว่าฉันจะปล่อยลูกชายแกไปง่ายๆเหรอ? ถ้าฉันไม่เห็นว่าเซี่ยชีหรั่นมันตาย ฉันก็จะไม่ปล่อยลูกแกออกไป!”

หัวใจของพ่อบ้านดิ่งลงอีกครั้ง จากนั้นจึงตอบรับคำ

หวีซานซานเหมือนจะคิดอะไรออกอีก เธอจึงพูดออกมาอย่างเสียงดัง: “ถ้าเซี่ยชีหรั่นมันเกิดเอะใจขึ้นมา แล้วไม่กินอาหารที่ใส่ยาพิษลงไป นายก็เตรียมพร้อมเสียสละตัวเอง บีบคอมันให้ตายไปซ่ะ”