ตอนที่ 15
ตอนที่ 15 ไม่อยากเป็นเพื่อนอะไรทั้งนั้น
22 ตุลาคม 2569
ตอนที่ 15 ไม่อยากเป็นเพื่อนอะไรทั้งนั้น
“ให้ฉันช่วยเธอนะ ยังเหลือเวลาก่อนจะเข้างาน”
“ไม่ต้อง ฉันชอบอยู่คนเดียว ฉันมีนิสัยสันโดษ และไม่ได้อยากเป็นเพื่อนอะไรทั้งนั้น เจิ้งเห่า หวังว่าเธอจะเข้าใจที่ฉันหมายถึง”
รอยยิ้มของเจิ้งเห่าก็ลดลงและยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนและพูด “ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ เธอทำธุระเถอะ จากนี้จะไม่กวนแล้ว”
เมื่อมองไปยังแผ่นหลังของเจิ้งเห่าที่ดูเหงา เซี่ยชีหรั่นก็ถอนหายใจออกมา
พ่อบ้านเข้มงวดกับเธอมากกว่าคนอื่นๆ แค่เพียงเธอเช็ดสถานที่ไหน หากใช้ผ้าสีขาวเช็ดสถานที่นั้นจะต้องไม่มีฝุ่น
ในขณะที่เธอกำลังเช็ด เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นที่ประตู ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงพ่อบ้านเรียกด้วยความโมโห “เซี่ยชีหรั่น มาหาฉัน! มาที่ห้องโถง!”
ท้ายที่สุดแล้วการที่จะใจเย็นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เธอทำใจให้สงบและวางเศษผ้าเอาไว้ ลุกขึ้นยืนและเดินออกไป
สาวใช้ทั้งหมดอยู่ในห้องโถง และไม่เหมือนเวลาปกติ ไม่มีการยืนเรียงแถว
บนใบหน้าของฟางลี่น่า จ้าวเทียนอั้ยและซุนเหมิงเหมิงแสดงให้เห็นถึง ความดีใจที่คนอื่นจะพบเจอเรื่องราวร้ายๆ
หลิวเสี่ยวเจียวและจิ่วจิ่วมีท่าทางกังวลและโกรธรู้สึกอยากจะพูดแต่กลับพูดไม่ได้
เซี่ยชีหรั่นยืนตรงหน้าพ่อบ้าน ยืนนิ่งๆรอพ่อบ้านพูด
“ได้ยินมาว่าเธออ้อยพนักงานที่นี่เหรอ?” พ่อบ้านถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เซี่ยชีหรั่นเงยหน้าขึ้นและพูดเบาๆ “คุณก็พูดมาว่าได้ยินมาว่า นั่นเป็นข่าวลือที่ไม่มีข้อเท็จจริง”
“ข่าวลือ?” ฟางลี่น่าพูดเสียงดังและพูดต่อ “ถ้าเธอไม่ได้อ้อย คนที่บ้านนี้ตั้งมากมายจะพูดแทนเธอทำไม เธออ้อยคุณชาย และยังอ้อย....”
“พอแล้ว!” พ่อบ้านยกมือขึ้นเพื่อหยุดคำพูดของฟางลี่น่า หันหน้ามาพูดอย่างใจเย็นกับเซี่ยชีหรั่น “ตอนนี้มีพยานจำนวนมาก และอย่ามาพูดจาเล่นลิ้น เธอเก็บของและออกไปได้เลย!”
ครั้งนี้เขายอมสุดตัว แม้ว่าคุณเย่จะตำหนิเขา จะหักเงินเดือนเขาเท่าไหร่ แต่คงไม่ไล่เขาไป เขาจะไม่ให้หลานชายของเขาถูกเธอล่อลวงได้