ตอนที่ 9
ใครคือท่านประธาน
22 ตุลาคม 2569
วันนี้เป็นวันแรกในการทำงานของฉัน และครั้งแรกในชีวิต แต่ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นลุ้นระทึกราวกับว่ากำลังจะออกรบก็ไม่ปาน ฉันยังจำเหตุการณ์ครั้งนั้นได้ดี วันที่เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์หกใส่ ฉันแพ้มันเกือบเอาชีวิตไม่รอด เหตุการณ์วันนั้นทำให้ผู้เป็นมารดา ห้ามฉันออกไปสังสรรค์ตามงานในหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นงานเลี้ยงงานแต่งงานอะไรก็ตาม ที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แม่ไม่ให้ฉันไปเหยียบเลย
ตอนนี้ฉันกำลังเข้าคิว เพื่อรอสแกนนิ้วมือเข้างานที่ไลน์ผลิต แต่ทำไมใจฉันมันยิ่งเต้นแรง ราวกับว่ามันกำลังจะกระเด็นออกมาเต้นข้างนอกยังไงอย่างนั้น ไม่รู้มันจะคุ้มกันไหม ถ้าฉันจะต้องตายตั้งแต่เข้างานวันแรก แต่อีกใจก็อยากลองเสี่ยงดู เผื่ออาการแพ้ของฉันมันหายไปแล้ว เพราะงานสมัยนี้หายากยิ่งกว่าอะไร หากฉันไม่คว้าเอาไว้ มีหวังได้กลับบ้านแน่ ยังไงก็มาไกลแล้วเดินหน้าก็แล้วกัน ขณะที่ฉันกำลังครุ่นคิดปนลุ้นกับชีวิตตัวเอง
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของฉันมันก็ดังขึ้น ฉันหยิบขึ้นมาดูเป็นเบอร์แปลกที่โทรเข้ามาเบอร์ของใครแปลกๆ หรือว่าแม่ฉันจะยืมโทรศัพท์ใครโทรมา ฉันจึงตัดสินใจกดรับสาย เพราะคนที่ต่อแถวข้างหน้ายังเหลืออีกประมาณสี่สิบคนจึงจะถึงคิวชั้น