ฟางผิงกลืนน้ำลาย เอ่ยอย่างระแวงว่า “จริงเหรอ?”
“จริงสิ” ฟู่ชางติ่งพูดเสียงเบา “นายระวังหน่อยแล้วกัน เมื่อก่อนอาจารย์นายได้รับ…ความกระทบกระเทือนทางจิตใจ เกือบจะฆ่าอธิการอู๋ไปแล้ว ตอนนี้ดีขึ้นมาหน่อย ทุกปีใกล้วันครบรอบของลูกสาวก็จะบ้าคลั่งขึ้นมาเล็กน้อย ตอนนี้น่าจะใกล้ถึงเวลานั้นแล้ว ครั้งนี้อธิการกลับมาเหมือนจะเพราะเรื่องนี้เช่นกัน ยังไงช่วงนี้ทางที่ดีนายอย่าเพิ่งไปหาอาจารย์เลย อันตราย…เกินไปจริงๆ”
ฟางผิงขนลุกซู่ขึ้นมา น่ากลัวชะมัด
เรื่องนี้เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ทั้งเพิ่งรู้ว่าอาจารย์ของตัวเองมีลูกสาวเหมือนกัน เพียงแค่ตายไปในถ้ำแล้ว
“หรือว่า…ศัตรูที่แข็งแกร่งครั้งนั้นคือเจ้าเมืองเทียนเหมิน?”
ฟางผิงคาดเดาอยู่ในใจ ประติดประต่อเรื่องราวเล็กน้อย เหมือนจะเข้าใจอะไรขึ้นมา
สาเหตุที่ไม่ชอบเฉินอวิ๋นซี…คงไม่ใช่เพราะว่านึกถึงลูกสาวตัวเองหรอกนะ?
เห็นได้ชัดว่าข่าวสารจากฟู่ชางติ่งยังไม่หมด เขาเอ่ยต่อว่า “ใช่สิ ลืมบอกไป เบื้องหลังของอาจารย์นายน่าตกใจจริงๆ ทางที่ดีนายทำตัวสงบเสงี่ยมหน่อยเถอะ เธอยังมีพ่ออีกคน…ไม่ใช่อธิการอู๋เหมือนที่ไอ้เบื๊อกอย่างนายเข้าใจ พ่อแท้ๆ ของเธอเป็นปรมาจารย์เหมือนกัน ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดสูงสุด หลายปีมานี้ไม่เคยปรากฏตัวออกมาตลอด แต่ยังคงมีชื่ออยู่ในการจัดอันดับ นั่นหมายความว่ายังมีชีวิตอยู่ พ่อฉันบอกว่าน่าจะอยู่ในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ หลายปีที่ผ่านมาไม่เคยออกมา แต่น่าจะมีชีวิตอยู่ ปรมาจารย์ตั้งสองคน…ไม่สิ หากอาจารย์หลู่ทะลวงถึงขั้นปรมาจารย์แล้ว นั่นก็เป็นปรมาจารย์ตั้งสามคน คนที่มีภูมิหลังแบบนี้ ใครจะกล้าสร้างปัญหา? แต่พ่อฉันยังบอกว่า…”
ฟู่ชางติ่งเบาเสียงลงจนแทบไม่ได้ยิน “อันที่จริงอธิการอู๋และคนอื่นๆ ต่างคอยกดไม่ให้อาจารย์หลู่ทะลวงขั้น! หากทะลวงขั้นเป็นปรมาจารย์ต้องเกิดความวุ่นวายแน่”
“ความวุ่นวาย?”
“ไม่รู้ พ่อฉันพูดแค่นี้แหละ ฉันถามอะไร เขาก็ไม่ตอบอีกแล้ว”
ฟางผิงเงียบไปพักหนึ่ง หรือหมายถึงเจ้าเมืองเทียนเหมิน?
เจ้าเมืองเทียนเหมินอยู่ขั้นเก้าตอนต้น อันที่จริงไม่ใช่ว่าประเทศจีนไร้คนต่อกรกับเขา
แต่ฆ่าเขาแล้ว เมืองเทียนหนานขอความช่วยเหลือจากเมืองอื่น เกรงว่าสิบสองเมืองในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ที่อยู่ด้านหลังจะเกิดความเคลื่อนไหวแล้ว
หลายปีมานี้ควบคุมสถานการณ์ทางเมืองเทียนเหมินอย่างยากลำบาก หากเปลี่ยนคู่ต่อสู้จากเมืองเทียนเหมินเป็นเมืองด้านหลัง บางทีนั่นอาจจะเกิดความวุ่นวายขึ้นมาจริงๆ!
“กลัวว่าเธอทะลวงเป็นปรมาจารย์ หลังจากนั้นจะล้างแค้นอีกฝ่าย? ปรมาจารย์ขั้นเจ็ดสู้ไม่ไหวอยู่แล้ว แต่อาจารย์หลู่ลงมือ รองอธิการอู๋และพ่อของเธอจะสามารถมองดูเธอไปตายเฉยๆ ได้งั้นเหรอ? ปรมาจารย์สามคนร่วมมือกัน หากไม่สังหารอีกฝ่ายก็ต้องตายด้วยน้ำมืออีกฝ่าย! สรุปแล้วล้วนไม่ใช่เรื่องดี”
ฟางผิงพึมพำเบาๆ สังหารอีกฝ่ายต้องเกิดความวุ่นวาย หากปรมาจารย์ทั้งสามคนตาย ประเทศจีนก็ไม่อาจรับความสูญเสียแบบนี้ได้เช่นกัน
ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือไม่ให้หลู่เฟิ่งโหรวทะลวงเป็นปรมาจารย์
เธอทะลวงไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าอธิการอู๋และพ่อเธอสบายใจกว่าเธอไม่น้อย ทั้งยังตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงต่อส่วนรวม
หลู่เฟิ่งโหรว…อาจไม่ได้คำนึงถึงส่วนรวมเสมอไป หนี้แค้นที่สูญเสียลูกสาว เกรงว่าคิดจะล้างแค้นตั้งนานแล้ว
“นึกไม่ถึงว่ายังจะมีเรื่องราวภายในเยอะขนาดนี้”
ฟางผิงถอนหายใจ พึมพำว่า “หากรุ่นพี่ของฉันคนนั้นยังมีชีวิตอยู่คงจะดีไม่น้อย ในครอบครัวมีปรมาจารย์ตั้งสามคน มีภูมิหลังแบบนี้ แม้จะเป็นคนธรรมดาก็ยังสามารถจับผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเฆี่ยนตีได้ทั้งกลุ่ม”
“ดูท่าหลังจากนี้ต้องประจบอาจารย์ตัวเองดีๆ หน่อย หรือจะรับเป็นแม่บุญธรรมดี?”