ตอนนี้ฟางผิงรู้สึกดีกับเขาขึ้นมาเล็กน้อย หมอนี้อาจจะเป็นพวกใจร้อน แต่ไม่ใช่คนที่มีความคิดเลวทรามต่ำช้า
ครั้งก่อนที่สู้กับสือเฟิง ฟางผิงให้เขาส่งดาบให้ตัวเอง
เวลานั้นอีกฝ่ายแทบไม่ชักช้า โยนให้เขาทันที อย่างน้อยทุกคนยังคงมีความเชื่อใจให้กัน
นึกมาถึงตรงนี้ ฟางผิงเอ่ยทั้งพยักหน้า “วันนี้ควรเตรียมพร้อมกันสักหน่อย อาวุธที่ควรเปลี่ยนก็ต้องเปลี่ยน ยาบำรุงที่ควรซื้อก็ต้องซื้อ พรุ่งนี้มาลุยกันต่อ! อีกอย่าง บาดแผลพวกนายเป็นไงบ้าง?”
“ฉันไม่ร้ายแรงอะไร” จ้าวเสวี่ยเหมยตอบ
“ฉันเหมือนกัน ไม่เป็นอะไรมาก”
“ฉัน…ฉันกลัวว่าต้องรักษาอีกหลายวัน…” จ้าวชิงกระดูกมือหัก ไม่ได้หายเร็วขนาดนั้น
“ไม่เป็นไร ทุกคนรักษาตัวไปด้วยทำภารกิจไปด้วย ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งไม่ได้ต่อกรยากอะไร”
“ขอบคุณ…”
จ้าวชิงไม่อยากถอนตัวเหมือนกัน หากเวลานี้ไม่ลุย คงไม่ได้คะแนนกลับมาแน่
—
วันที่ 6 พฤศจิกายน ฟางผิงนำทีมออกไปข้างนอก
ครั้งนี้ทุกคนไม่เหลาะแหละเหมือนครั้งก่อน พวกเขาไม่ได้ขับรถกันมาเอง แต่ยืมรถเจ็ดที่นั่งของมหาลัยมาสองคันแทน
ส่วนฟางผิง ครั้งนี้กลับมหาวิทยาลัยได้สิบหกคะแนนจากภารกิจ จึงใช้สี่สิบคะแนนแลกดาบสี่กิโลมาเล่มหนึ่ง บางครั้งการทำลายล้างของดาบนั้นแข็งแกร่งกว่ารองเท้าบูทอยู่มาก จุดนี้ฟางผิงมีประสบการณ์ด้วยตัวเองอย่างลึกซึ้ง
—
ใกล้กับเซี่ยงไฮ้
เมืองชางฝาน
โรงงานร้างแห่งหนึ่ง
ฟางผิงตัดมีดสั้นอีกฝ่ายด้วยดาบเดียว ก่อนจะเตะไปยังอกของอีกฝ่าย เสียงกระดูกแตกดังลั่นไปทั่ว
“หักมือหักเท้าแล้วเอาตัวไป!”
ถังซงถิงเดินเข้ามาทุบมือและเท้าอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ยกตัวคนผู้นี้พลางเอ่ยว่า “ฝีมือของพวกเราพัฒนาขึ้นแล้ว คิดเรื่องรับภารกิจขั้นสองหรือยัง?”
“ไม่รีบ”
ฟางผิงเดินไปพลางเอ่ยไปพลาง “ตอนนี้เพิ่งวันที่สิบ ฉันมีความคิดจะเสนอ นายและจ้าวเสวี่ยเหมยแบ่งคนไปจำนวนหนึ่ง ฉันแบ่งไปอีกทีม แยกกันเป็นสองทีมทำภารกิจขั้นหนึ่ง รอวันที่ยี่สิบพวกเรามารวมตัวอีกครั้งทำภารกิจขั้นสอง นายคิดว่าไง? ตอนนี้พวกเราเคลื่อนไหวพร้อมกันสิบคน แบ่งรางวัลได้น้อยเกินไป”
ถังซงถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “อาจารย์มีแค่คนเดียว…”
“นายคิดว่าเขาจะช่วยพวกเรางั้นเหรอ? มีก็เหมือนไม่มี”
ฟางผิงพูดประชด ก่อนหน้านี้โจวสือผิงยังโผล่หน้าออกมา ตอนนี้แทบไม่เห็นแม้แต่เงา
“เอางั้นก็ได้!”
ถังซงถิงกัดฟัน พนักหน้าว่า “ถึงวันที่ยี่สิบ บางทีฉันอาจหลอมกระดูกสี่สิบห้าชิ้นแล้ว ช่วงนี้พัฒนาค่อนข้างเร็ว”
“ฉันเหมือนกัน”
จ้าวเสวี่ยเหมยเอ่ยต่อ มองไปยังฟางผิง “ความจริงนายน่าจะรับมือกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งสูงสุดด้วยตัวคนเดียวได้ด้วยซ้ำ”
ฟางผิงโบกไม้โบกมือ “ไม่ใช่รับภารกิจแล้วจะหาคนเจอได้ทันที ยังต้องค้นหา สอบถามข้อมูล วางแผนจัดการ ทำคนเดียวช้าเกินไป”
คำพูดนี้ถูกเสียทีเดียว จ้าวเสวี่ยเหมยไม่พูดอะไรอีก
ทุกคนแยกไปทำภารกิจสองทีม จ้าวเสวี่ยเหมยและถงซงถิงแบ่งไปสี่คน ฟางผิงนำทีมไปอีกสามคน
ฟางผิงไม่รู้เหมือนกันว่าโจวสือผิงตามทีมไหน หากอาจารย์ขั้นหกพวกนี้ไม่คิดจะเปิดเผยร่องรอย พวกฟางผิงคงไม่อาจเจอเบาะแสอะไรได้
ส่วนเรื่องประเมินภารกิจ ฟางผิงไม่สนเช่นกันว่าโจวสือผิงจะจัดการยังไง
รอจนแบ่งทีมทำภารกิจครั้งแรกแล้ว ฟางผิงค่อยรู้ว่าโจวสือผิงไม่ได้ตามตัวเอง
แต่มหาลัยยังคงส่งอาจารย์ขั้นห้าที่ไม่ค่อยคุ้นหน้ามาให้คนหนึ่ง เพื่อให้สามารถแบ่งคะแนนแก่ทุกคนได้
—
วันที่ 15 พฤศจิกายน นับตั้งแต่พวกฟางผิงแบ่งทีมกันได้ผ่านภารกิจมาสองครั้งแล้ว
ออกมาจากมหาวิทยาลัยครบสิบวันพอดี
ต้นเดือนฟางผิงหลอมกระดูกสี่สิบชิ้น ตอนนี้อัตราการหลอมกระดูกของฟางผิงอยู่ที่สองวันต่อหนึ่งชิ้น
เมื่อถึงวันที่สิบห้า ฟางผิงจึงหลอมกระดูกได้สี่สิบเจ็ดชิ้น