ตอนที่ 6 กักตุนต้นไม้ผลและปลา

ในขณะที่ผักหลายชนิดสามารถปลูกได้ง่ายจากต้นกล้า แต่เทเรซ่าเลือกที่จะเริ่มจากเมล็ด เธอรู้ว่าการซื้อต้นกล้าจะทำให้ได้ผลผลิตเพียงครั้งเดียว และผลผลิตในปีถัดไปอาจจะแย่ลงหากไม่มีต้นกล้าคุณภาพดี ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจลงมือทำด้วยตัวเองและปลูกต้นกล้าของเธอเองตั้งแต่ต้น สำหรับมันฝรั่ง สิ่งที่เธอต้องการมีเพียงแค่หัวเพื่อปลูก โชคดีที่ที่ดินของเธอนั้นมีคุณภาพยอดเยี่ยม ทำให้มั่นใจได้ว่าเมื่อเมล็ดอยู่ในดิน พวกมันจะเจริญเติบโตได้ดีโดยไม่ต้องใช้ความเอาใจใส่จากเธอมากนัก

ในเวลาเพียงสิบวัน เธอได้เปลี่ยนบังเกอร์ไปอย่างสิ้นเชิง ทั้งภายในและภายนอกถูกปรับปรุงใหม่ทั้งหมด ทำให้สถานที่ทั้งแห่งดูใหม่และสดชื่น เมื่อวันเวลาผ่านไป มันก็เหลือเวลาเพียงสามวันเท่านั้นก่อนที่วันสิ้นโลกจะมาถึง และเธอเริ่มพิจารณาว่าเธออาจต้องการอะไรอีกบ้าง เธอจินตนาการถึงชีวิตที่พึ่งพาตัวเองได้ในที่หลบภัยอันเงียบสงบแห่งนี้ บางทีอาจจะเลี้ยงไก่ เป็ด และปลาเพื่อเติมเต็มการเตรียมตัวของเธอ แม้ว่าเสบียงอาหารสำเร็จรูปของเธอจะทำให้เธออิ่มท้องได้ แต่ก็ไม่มีอะไรเทียบกับความพึงพอใจของอาหารสดได้ หลังจากพึ่งพาอาหารสำเร็จรูปมาหลายวัน เธอจึงนึกได้ว่ามีสิ่งสำคัญบางอย่างขาดหายไปจากอาหารของเธอ การเลี้ยงปศุสัตว์ของตัวเองจะทำให้เธอสามารถรับประกันได้ว่าจะมีเนื้อสดกินได้ทุกเมื่อที่เธอต้องการ

คิดได้ดังนั้น เธอก็ไม่รอช้าและมุ่งหน้าไปยังตลาดเกษตรกร เธอทิ้งซัมเมอร์ไว้ที่โกดังเพื่อดูแลเสบียงที่เข้ามาเหมือนเคย เป็นเวลาหลายวันที่เธอไม่ได้เข้าไปในเมือง และในวันนี้ เมื่อเธอเข้ามา เธอก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ บรรยากาศรู้สึกตึงเครียด และทุกคนรอบตัวเธอสวมหน้ากาก ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวล

"นี่ แม่หนู มีอะไรให้ช่วยไหม ฉันขายของพวกนี้หมดก็จะเก็บร้านและกลับบ้านแล้ว" พ่อค้าคนหนึ่งตะโกนเรียก เทเรซ่าหยุดหน้าแผงขายที่มีไก่และเป็ดเป็นๆ หลากหลายชนิด เธอเหลือบมองพวกมัน มีทั้งไก่ตัวผู้และไก่ตัวเมีย รวมถึงเป็ดด้วย แต่ละตัวดูเหมือนจะอยู่ในสภาพดี "ลดราคาให้ฉันหน่อยได้ไหม ฉันจะเหมาทั้งหมดเลย" เธอกล่าว ดวงตาของพ่อค้าเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น "เธอจะเอาทั้งหมดเลยเหรอ" เทเรซ่าพยักหน้า "ได้เลย งั้นฉันจะขายให้เธอในราคาสิบเหรียญต่อปอนด์ ปกติแล้วฉันขายไก่สิบห้าเหรียญและเป็ดสิบเอ็ดเหรียญเลยนะ" เธอตกลง "ดีเลยค่ะ"

เทเรซ่าลงเอยด้วยการซื้อไก่และเป็ดทั้งหมดยี่สิบหกตัว แต่ละตัวมีน้ำหนักหกถึงเจ็ดปอนด์ ของทั้งหมดทำให้เธอเสียเงินไปไม่ถึงสองพันเหรียญ เมื่อเธอแจ้งให้พ่อค้าไปส่งของที่โกดังของเธอ เธอก็เดินหน้าช้อปปิ้งต่อ ขณะที่เธอเดินไปตามตลาด สายตาของเธอก็สะดุดเข้ากับแผงขายที่มีปลาสดจำนวนมาก ประกายความคิดก็ผุดขึ้นมา ในเมื่อบังเกอร์ของเธอมีแหล่งน้ำ เธอก็สามารถสร้างบ่อเล็กๆ ให้พวกมันได้อย่างง่ายดาย เธอจึงซื้อปลามากกว่าสามสิบตัวจากพ่อค้าโดยไม่ลังเล รวมถึงปลาคาร์ป ปลาตะเพียน ปลาซ่งฮื้อ และกุ้งสดมากกว่าสี่สิบปอนด์ เธอชอบกุ้งมาก ไม่ว่าจะผัด ทอด หรือกินกับไข่คน เธอก็ชอบหมด