ครั้นหลี่ชิเย่เอ่ยมาถึงตรงนี้แล้ว เผยให้เห็นรอยยิ้มเต็มใบหน้าออกมา ท่าทีเอ้อระเหยไม่สะทกสะท้านและกล่าวว่า “ผู้ที่ทำให้จอมราชันในแดนที่สิบจำนวนมากมายต้องให้เกียรตินับว่ามีอยู่ไม่มาก แม้จะกล่าวว่าผู้ยิ่งใหญ่ที่เป็นศัตรูกับข้าก็มีอยู่ไม่น้อย แต่ นับไปนับมาผู้ที่สามารถเรียกให้จอมราชันมากมายมาเช่นนี้ได้ ทั้งยังต้องการเล่นงานข้าถึงตายนั้น ดูเหมือนจะมีเพียงตาเฒ่าเฉี่ยนเท่านั้นเองแล้วหละ”
“ตาเฒ่าเฉี่ยน ข้ารู้นะว่าเจ้าอยู่ที่นี่ ไม่ว่าเจ้าจะมาด้วยตนเองหรือมาด้วยร่างตัวแทน ในเมื่อมาแล้วก็แสดงตัวออกมาพบปะสหายสักหน่อย อย่าทำเป็นขี้น้อยใจหน่อยเลย” หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะเสียงดังออกมา และร้องกล่าวออกไปด้วยเสียงอันดัง
“ฮึ…” จังหวะที่หลี่ชิเย่พูดขาดคำ ได้ยินเสียงฮึดังขึ้น ในเวลานี้เองบนท้องฟ้าปรากฎเงาขึ้นมาสายหนึ่ง โดยที่เงาสายนี้ดูเลือนรางมาก มองเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขาได้ไม่ชัดเจน
ต่อให้ร่างเงานี้ดูเลือนรางยิ่งนัก ยากที่จะมองเห็นโฉมหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน แต่การที่เขาอยู่เหนือเก้าชั้นฟ้า เมื่อยืนอยู่ตรงนั้นแล้วเหมือนว่าเขาได้กลายเป็นผู้บงการของฟ้าดิน เหมือนว่ากลายเป็นราชาของเหล่าเทพ
จอมราชันที่อยู่ในเหตุการณ์มีองค์ไหนบ้างที่ไม่ใช่อานุภาพราชันยิ่งใหญ่ องค์ไหนบ้างที่ไม่ใช่อานุภาพราชันดั่งคลื่นยักษ์ องค์ไหนบ้างที่ไม่ใช่สยบหมื่นอาณาจักร อำนาจสยบสรรพชีวิต แต่ว่า เมื่อเทียบกับร่างเงาสายนี้แล้วล้วนแล้วแต่ดูจะเทียบกันไม่ได้!
เหมือนว่าร่างเงาที่อยู่ตรงหน้าก็คือนายของบรรดาราชัน เป็นราชาของเหล่าเทพ เหมือนว่าเขาคือผู้ที่สามารถบัญชาแดนที่สิบ สามารถบัญชาบรรดาจอมราชันเซียนหวางของสิบสามทวีปได้ทั้งหมด
“อีกา เดิมเจ้าควรจะหลบอยู่ในเก้าแดนแต่โดยดี ไม่ควรคลานขึ้นมาที่แดนสิบของพวกเรา!” เสียงของเงาสายนี้ดังก้องฟ้าดิน เปี่ยมด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถขัดขืนได้ ภายใต้อำนาจที่น่าเกรงขามของเขาอย่าว่าแต่จักรพรรดิเทพเลย เกรงว่าแม้แต่ระดับสามารถต่อกรกับราชันเซียนซึ่งหน้าได้ก็ต้องคุกเข่าลงในทันที!
“ผ่านไปกี่ปีแล้วเนี่ย ตาเฒ่าเฉี่ยนเจ้ายังคงเหมือนเดิม” หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะขึ้นมา ส่ายหน้าและกล่าวว่า “แดนที่สิบไม่ใช่บ้านของเจ้า ต่อให้ตระกูลเฉี่ยนเป็นผู้สร้างแดนที่สิบ ข้าหลี่ชิเย่อยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป หรือข้าจะต้องเกรงกลัวตระกูลเฉี่ยนของเจ้าอย่างนั้นรึ?”
“ในเมื่อเจ้าคลานขึ้นมาอยู่ในแดนที่สิบของพวกเรา พวกเราได้แต่ฆ่าโดยไม่มีการยกเว้น บรรดาราชันยินดีร่วมกับข้าทำการกำจัดต้นตอของภัยพิบัติและความยุ่งยากทั้งหลาย!” ร่างเงาสายนี้มีอำนาจน่าเกรงขามยิ่งนัก เมื่อกล่าวคำๆ นี้ออกมาแล้วสะท้านไปทั่วฟ้าดิน ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของการฆ่าฟัน ภายใต้กลิ่นอายการฆ่าฟันเช่นนี้มีเพียงระดับจอมราชันที่ไม่รู้สึกหวาดกลัว ส่วนคนอื่นๆ อาจจะหัวใจวายตายกับกลิ่นอายฆ่าฟันลักษณะเช่นนี้ก็เป็นได้!
“จริงหรือนี่?” หลี่ชิเย่ถึงกับหัวเราะออกมา และกล่าวด้วยท่าทีเอ้อระเหยว่า “พูดแบบนี้ ข้าก็ยิ่งใหญ่มากน่ะสิ สุดยอดมาก เฉี่ยนต้าวซิน เพื่อแดนที่สิบแล้วเจ้านี่เรียกได้ว่าไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อย เป็นศัตรูกับข้ามายุคแล้วยุคเล่า กระทั่งยอมเสี่ยงอันตรายถูกสวรรค์ลงทัณฑ์เล่นไม่เลิกกับข้า แดนที่สิบมีจอมราชันอย่างเจ้านี่ นับว่าเป็นบุญของแดนที่สิบนะเนี่ย!”
แน่นอน มันเป็นคำพูดที่เหน็บแนมฝ่ายตรงข้าม เพียงแต่ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากมายนัก สายตาที่เยือกเย็นของเขาจ้องเขม็งไปที่หลี่ชิเย่ หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น ต่อให้เป็นผู้ที่ดำรงอยู่ในระดับสามารถต่อกรกับราชันเซียนซึ่งหน้าได้คงอ่อนยวบไปนานแล้ว ภายใต้สายตาที่เยือกเย็นเช่นนี้ของเขา
เอ่ยถึงชื่อเฉี่ยนต้าวซินชื่อนี้ เกรงว่าในแดนที่สิบคงมีคนรู้จักอยู่ไม่กี่คน แต่ว่า “ราชันซื่อตี้” กลับเป็นชื่อที่มีอำนาจสยบทั่วแดนที่สิบ ชื่อนี้เรียกได้ว่าก้าวข้ามยุคที่ยาวนานมากมายุคแล้วยุคเล่า!
ชื่อของราชันซื่อตี้ใช่จะโด่งดังปราศจากผู้เทียบเทียม กระทั่งกล่าวได้ว่าร่างเงาของเขาได้ปรากฎขึ้น ณ แดนสิบในยุคที่ยาวนานมาก เขาเคยบงการสถานการณ์โดยรวมในแดนที่สิบ มีอำนาจบารมีสูงส่ง ได้รับความเคารพนับถือจากบรรดาราชันและเหล่าเทพ!
หลี่ชิเย่ยังคงเอ้อระเหยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ภายใต้สายตาที่เย็นยะเยือกของราชันซื่อตี้ ยิ้มกล่าวท่าทีเฉยเมยว่า “ตาเฒ่าเฉี่ยน ทุกครั้งที่เจ้าต้องการตามสังหารข้า เฮ่อ อย่าพูดให้มันน่าเกลียดอย่างนี้ได้หรือเปล่า เพื่อแดนสิบอะไรอย่างนั้น มันก็แค่เพื่อลูกสาวของเจ้าเท่านั้นเอง”
เมื่อหลี่ชิเย่เอ่ยถึงเรื่องนี้ สายตาของราชันซื่อตี้พลันเย็นยะเยือกยิ่งนัก แม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ยังต้องสยบต่อสายตาที่น่ากลัวของเขา ตกใจจนหัวหด