ตอนที่ 955
ตอนที่ 955 แผงขายในงาน
21 กันยายน 2569
คุณแม่กู้กับกู้หว่านหว่านสังเกตเห็นจุดนี้
ถือโอกาสตอนที่สือซูเจินไปเข้าห้องน้ำ มือหนึ่งกู้หว่านหว่านกำลังห่อขนมปังส่งให้กับนักเรียนที่มาซื้อ อีกด้านหนึ่งก็กระซิบคุยกับคุณแม่กู้ว่า “แม่ คิดไม่ถึงจริงๆ ทักษะการอบขนมปังของแม่จะมาใช้ได้ในงานแบบนี้ ทุกคนต่างก็รู้สึกว่าขนมที่แม่ทำกับของหวานที่แม่ทำอร่อยมาก?”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว”คุณแม่กู้ยิ้มมุมปากแล้วพูดว่า “มีเวลาลูกก็ต้องเรียนรู้ทักษะในครัวหน่อยนะ จะจับผู้ชายคนหนึ่งให้อยู่หมัดก็ต้องทำให้ท้องเขาอิ่ม ถึงจะจับหัวใจของเขาได้อยู่หมัด”
กู้หว่านหว่านหัวเราะแล้วพูดว่า “จะให้หนูเรียนอะไรละ?เรียนทำเกี๊ยวไหม?”
สองแม่ลูกมองตากัน เป็นสัญญาลับที่รู้กันแค่สองคนแล้วหัวเราะออกมาอย่างดูถูก
เกี๊ยวของแบบนี้ไม่เหมาะที่จะเอามาขายในห้องโถงแบบนี้ มู่ซย่าก็ไม่รู้คิดยังไงเอามาขายที่นี่ ช่างน่าขายหน้าจริงๆ
คุณแม่กู้ยกคางขึ้นพูดด้วยความหยิ่งผยองว่า “ของที่ไม่เข้าพวกแบบนี้ ต้องเป็นคนที่ไม่เข้าพวกถึงไปทำแบบนั้นได้”
หน้าของกู้หว่านหว่านกดอารมณ์ไว้ไม่อยู่จึงเผยรอยยิ้มออกมาพูดว่า “ไหนๆคนก็มากันมากมายขนาดนี้แล้ว พวกเราก็ถือโอกาสขึ้นราคากันสักหน่อย หนูอยากจะได้รางวัลตลาดนัดการกุศลในครั้งนี้”
“แม่ก็คิดไว้แบบนั้น ไหนๆก็ทำแล้ว ก็ต้องทำให้ดีที่สุด”
ลูกสาวของเธอ ต้องได้รางวัลที่สูงที่สุด
ทั้งสองคนปรับราคาขึ้นอย่างรวดเร็ว ขนมกล่องเล็กหนึ่งกล่อง กำหนดราคาไว้ที่ห้าสิบ
แต่ผู้คนที่มาซื้อเริ่มบ่นกัน
“ห้าสิบ? ราคานี้แพงเกินไปหรือเปล่า!”
กู้หว่านหว่านยิ้มแล้วอธิบายว่า “ก็ทำบุญไง พวกเธอได้กินขนมอบที่อร่อยมากๆของพวกเรา อีกทั้งยังได้ทำบุญด้วย เป็นการจ่ายหนึ่งได้ถึงสองมันถือว่าคุ้มค่ามากไม่ใช่เหรอ?”
“พูดก็พูดเถอะ แต่ห้าสิบยังไงก็ยังถือว่าแพงไปอยู่ดี ข้างในมีขนมชิ้นเล็กๆแค่สิบชิ้นเอง”
“คุณก็อย่าไปคิดว่าเป็นการซื้อของสิ คิดซะว่าเป็นการทำบุญ แค่ห้าสิบก็สามารถช่วยเหลือเด็กบนภูเขาสร้างโรงเรียนใหม่ได้ นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ดีมากๆเหรอ? หรือแค่ห้าสิบคุณก็ไม่ยินยอมที่จะบริจาคให้กับนักเรียนยากจนเหล่านั้น?”