ตอนที่ 947 ตบหน้าคุณแม่กู้

“อือ อือ...หนูทำอะไร...” คุณแม่กู้พูดออกมาอย่างยากลำบาก ก่อนจะถูกกู้หว่านหว่านปิดปากอีกครั้ง

กู้หว่านหว่านใช้มืออีกข้างโอบเอวแม่ตัวเองเอาไว้ เพื่อหนีจากที่นี่ ป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องน่าอายขึ้นอีกทีหลัง

แต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว เพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ รวมทั้งเหอเถียนต่างพูดขึ้น

“คุณป้า ถ้าคุณด่าซานซานแบบนี้อีก หนู หนูจะแจ้งความ!”

“นี่ป้ามาเอาฮาเหรอ? ป้ารู้ว่ากู้หว่านหว่านได้ที่สอง แล้วไม่ได้อ่านเหรอว่าใครได้ที่หนึ่ง?”

“นั่นสิ! ตาบอดจริงๆ !”

“หนูจะบอกป้าด้วยความหวังดีนะ คนที่สอบได้ที่หนึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก แต่เป็นมู่ซย่า คนที่ป้าบอกว่าแม้แต่ชื่อของมหาวิทยาลัยอังกฤษก็ไม่เคยได้ยินนั่นแหละ!”

คุณแม่กู้เบิกตากว้าง

เธอไม่รู้ว่าตัวเองเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เธอแกะมือของกู้หว่านหว่าน ก่อนจะถามขึ้น “พวกเธอว่ายังไงนะ?! คนที่สอบได้ที่หนึ่งคือใครนะ?”

ฟางเย่ว์ เพื่อนร่วมโต๊ะของกู้หว่านหว่านพูดขึ้น “ดูแล้วคุณป้าไม่น่าจะรู้จริงๆ งั้นผมใจดีจะบอกให้ฟังอีกรอบ คนที่สอบได้ที่หนึ่งคือมู่ซย่า! คนที่คุณดูถูกกลับเก่งกว่าลูกสาวของคุณ ป้าโมโหไหมล่ะ? จะกินอาหารเย็นลงไหมเนี่ย?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฟางเย่ว์ นายนี่แน่จริ๊งจริง! อย่าไปพูดแทงใจดำคุณป้าเธอสิ เอาโทรศัพท์ให้เธอดูไปเลย!”

ฟางเย่ว์พยักหน้า ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาขยายรูปภาพใบคะแนนก่อนจะยื่นให้คุณแม่กู้ดู

“เห็นชัดไหมครับ? คนที่สอบได้ที่หนึ่งคือมู่ซย่า มู่! ซย่า!”

คุณแม่กู้หรี่ตามอง ก่อนจะเห็นว่าชื่อที่อยู่ด้านบนของกู้หว่านหว่านคือมู่ซย่าจริงๆ

มันเป็นความจริง

เพราะฉะนั้น...

คนที่เธอคิดว่าเป็นเด็กบ้านนอกชั้นต่ำมีคะแนนสูงขนาดนี้เชียวเหรอ?

“นี่มันเป็นไปได้ยังไง...” คุณแม่กู้พึมพำ

กู้หว่านหว่านหน้าแตกจนกระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ “หนูบอกแล้วไงว่าให้แม่ไปได้แล้ว ทำไมต้องพูดมากขนาดนี้ด้วย! รีบไปเลยนะ!”

เธอคว้าข้อมือคุณแม่กู้ก่อนจะเดินไปทางลิฟต์