ตอนที่ 409
ตอนที่ 409 จากไปอย่างสิ้นหวัง
21 กันยายน 2569
พอเปิดกระดาษออกก็เห็นว่าข้างในว่างเปล่า กลับไม่มีดาวห้าแฉกอยู่ในนั้น มู่ซย่าเอากระดาษวางไว้บนโพเดียมแล้วหันหลังเดินจากไปทันที สีหน้าโอวหยางโม่ดูสับสนมาก ทั้งๆที่เขาจำได้ว่า ได้วาดดาวหน้าแฉกไว้ในกระดาษแผ่นนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะจำผิด….. เขาไม่อยากให้เรื่องพวกนี้มาทำให้นักศึกษาคนอื่นต้องมาเสียเวลา จึงอยากให้มู่ซย่าที่ไม่สนใจการเรียนขึ้นบนเวที แต่ปรากฏว่าเขาเป็นคนจำผิดเอง
แย่ชะมัด…..ไม่รู้ว่าควรเรียกว่าซวยหรือเป็นเพราะพรหมลิขิตดี ผู้หญิงอ้วนท้วนที่ต่อแถวอยู่หลังมู่ซย่าเดินไปข้างหน้าอย่างเขินอาย แล้วเลือกแผ่นกระดาษขึ้นมาหนึ่งแผ่นต่อจากมู่ซย่า พอเปิดกระดาษออก ดาวห้าแฉกที่อยู่ในกระดาษทำให้หญิงสาวตกใจจนน้ำตาคลอเบ้า เป็นเธอนี่เอง! หนึ่งในสี่สิบสามคนที่จะมีโอกาสจับใบนี้ ทำไมถึงต้องเป็นเธอจับได้ด้วยนะ เด็กสาวเป็นคนขี้กลัวแต่เกิด ปกติแค่คุยกับคนแปลกหน้าก็จะหน้าแดงทั้งวันเลย แล้วการที่จะให้เธอขึ้นไปแสดงบนเวที มันเป็นเรื่องที่จะทำให้เธอขายหน้าไม่ใช่เหรอ?
“อาจารย์ คะ…..” เด็กสาวรวบรวมความกล้าแล้วถามโอวหยางโม่ “สามารถเปลี่ยนคนได้ไหมคะ? ฉันไม่มีความสามารถอะไรเลยจริงๆ…..”