ตอนที่ 5 อยากจะไปไหนก็ไป

ซันไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่อยากจะทำอะไรสักอย่างในวันนี้ เพราะเขาถูกหลอกหลอนด้วยความรู้สึกคับข้องใจตั้งแต่ได้ไปทานอาหารกลางวันกับน้ำฟ้าในวันนั้น หลังจากที่เขากลับมาที่สำนักงาน เขาเองก็ไม่ได้อ่านเอกสารที่เขาควรจะอ่านเช่นกัน และสิ่งที่ปู่ของเขาบอกก่อนจะจากไปก็ดังอยู่ในใจของเขา คุณปู่ของเขาได้บอกให้เขาดูแลน้ำฟ้า ซึ่งซันเองก็ตอบตกลงไปตอนนั้น แต่ว่าตอนนี้เขาก็ได้อย่ากับน้ำฟ้าไปแล้ว

เขาถอนหายใจ เรื่องการหย่ามันต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วไม่ว่าตอนนี้หรือตอนไหนก็ตาม และเขาเองก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไร เพราะตั้งแต่ที่เขาได้แต่งงานกับน้ำฟ้าวันนั้นเขาก็ตั้งตารอที่จะหย่ากับน้ำฟ้าอยู่แล้ว เพราะเรื่องการแต่งงานไม่ใช่ความคิดของเขาตั้งแต่แรก แต่เขาก็รู้สึกผิดต่อปู่ที่ล่วงลับไปแล้ว

หลังจากที่ดื่มไวน์ต่อไปสองสามแก้ว ซันก็เริ่มหงุดหงิดมากขึ้น เขารู้สึกไม่สบายใจด้วยเหตุผลบางอย่าง จนเกิดความรู้สึกสับสน ซันหวนไปนึกถึงน้ำฟ้า แต่ไม่ใช่เรื่องการหย่าร้างของเขาหรอกนะ เขานึกย้อนไปหลายคืนก่อนของเขาและเธอ เขารีบหลับตาและเริ่มเหงื่อออก ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่ามีอะไรผิดปกติกับฉัน