บทที่145 อย่าหาว่าข้าไม่เตือน

ในใจของอู๋ซีหยวนรู้สึกลนลานขึ้นมาทันที ตอนนี้เขาอาจเป็นลมได้ตลอดเวลา จังจิ้งไป๋มีเจตนาไม่ดีแน่ถึงได้วางกับดักเขา นึกย้อนไปตอนที่เขามองซูจิ่วเย่ว์ก่อนหน้านี้ อู๋ซีหยวนก็กำหมัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ...