ตอนที่ 1403
บทที่1404
21 ตุลาคม 2569
เย่เฉินรู้ว่ากู้เย้นจงหวังดีต่อตนเอง แต่เขายังคงส่ายหน้าเบาๆ เขาเอ่ยขึ้นอย่างจริงจังยิ่ง “ลุงกู้ แม้ผมกับพ่อแม่จะมีวาสนาต่อกันค่อนข้างสั้น ได้ใช้ชีวิตอยู่กับพวกเขาเพียงแปดปี แต่ที่ไหลเวียนอยู่ในกายผม คือสายเลือดของพวกท่านทั้งสอง หากชาตินี้ไม่อาจแก้แค้นให้พวกเขาได้ อย่างนั้นผมจะไม่ผิดต่อสายเลือดและชีวิตที่พวกท่านมอบให้ผมได้อย่างไร?”
หลินหว่านชิวที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอด พอฟังถึงตรงนี้ ก็อดขอบตาแดงเรื่ออุทานเสียงเบาไม่ได้ “เย้นจง บุคลิก และอุปนิสัยของเฉินเอ๋อ แทบจะไม่ต่างอะไรกับพี่เย่ในตอนนั้นเลย พี่เย่ในตอนนั้นหากขยี้เจอเม็ดทรายเข้าตา เขาไม่มีทางพาลูกเมียจากเย่นจิงไปอย่างกล้าหาญเด็ดเดี่ยวหรอก ตอนนั้นคุณยังโน้มน้าวพี่เย่ไม่ได้ ตอนนี้ก็อย่าได้โน้มน้าวเฉินเอ๋อเลย”
กู้เย้นจงพยักหน้าอย่างห่อเหี่ยว ถอนใจยาวออกมาเสียงหนึ่ง จากนั้นก็มองไปที่เย่เฉิน แล้วก็มองไปที่กู้ชิวอี๋ลูกสาว ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “เฉินเอ๋อ เรื่องอื่นสามารถชะลอก่อนได้ หากอนาคตเธอต้องเป็นศัตรูกับตระกูลเย่จริง ให้ตระกูลเย่ชดใช้ออกมา อย่างน้อยก็ต้องมีกำลังที่กล้าแข็งมากเพียงพอก่อน”