บทที่ 5439 เจ้าสำนักคนที่สี่สิบ 2

หลงซือฉีกลับไม่เชื่อคำพูดนี้ของเขาเลยสักนิด กล่าวเสียงเย็นชา: “อาจารย์ นับตั้งแต่ที่ศิษย์เข้ามา ก็พบว่าอาจารย์เคารพคุณเย่คนนี้มาก พอรวมสิ่งนี้เข้าด้วยกัน ศิษย์ว่าที่อาจารย์ให้ศิษย์มาจินหลิง และเตรียมถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนักให้ศิษย์ที่นี่ ก็แค่อยากแสดงออกให้คุณเย่คนนี้เห็นเท่านั้นเองมั้งคะ?”

หงฉางชิงคิดไม่ถึงว่าหลงซือฉีจะพูดถูกประเด็นแบบนี้ กล่าวด้วยใบหน้าแดงก่ำ: “โธ่เอ๊ยซือฉี…...อาจารย์ขอพูดกับเธอจากใจจริงนะ ฉันทำเพื่อเต๋าไท่เจินมาครึ่งค่อนชีวิต ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ อาจารย์อยากใช้มันทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ถ้าเธอเห็นอาจารย์เป็นอาจารย์ของเธอจริง ๆ ก็อย่าถามมากความเลยนะ หลังจากอาจารย์ถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนักให้เธอ อาจารย์ก็จะอยู่ฝึกฝนที่จินหลิง ส่วนเธอกลับอเมริกาไป ส่งเสริมเต๋าไท่เจินให้เจริญรุ่งเรือง แบบนี้ก็เรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ?”

หลงซือฉีเห็นหงฉางชิงมีท่าทางแน่วแน่ ก็ทอดถอนใจอย่างจนปัญญา พยักหน้ากล่าว: “ได้! ในเมื่ออาจารย์ตัดสินใจแล้ว ศิษย์ก็จะไม่เกลี้ยกล่อมท่านอีก แต่ศิษย์มีคำพูดหนึ่งที่จะบอกอาจารย์”