บทที่ 5091 ทางใต้ของเย่นจิง1

ผู้อาวุโสลังเลอยู่พักหนึ่ง ก็ยังเอ่ยพูดขึ้น : “คุณหนู ตอนนี้ยังจะมั่นใจ100%ไม่ได้ ว่าเย่เฉินที่คุณต้องการหาก็คือเย่เฉินคนนี้! ถ้าหากเย่เฉินคนนี้หายสาบสูญไป กับคนนั้นที่คุณหาอยู่เพียงแค่คล้ายกัน นั่นก็ไม่ใช่ว่าจะถูกการคาดเดาแบบนี้ทำให้ไปผิดทางหรือ? ถึงอย่างไรหน้าตาของเด็กๆก็ยังไม่ได้ถือว่าโตนัก เหมือนกับใครคนหนึ่งก็เป็นเรื่องปกติเหมือนกัน แต่เป็นไปได้มากที่ผ่านช่วงวัยรุ่นไปแล้ว ก็จะจะพัฒนาไปในอีกทิศทางที่แตกต่างไปจากเดินเลยก็ได้”

หลินหว่านเออร์พยักหน้าลง แล้วเอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง : “ที่คุณพูดก็มีเหตุผล ถึงแม้ว่าลางสังหรณ์จะบอกฉัน ว่าเย่เฉินที่ฉันต้องการหา ควรจะเป็นเย่เฉินที่หายตัวไปเมื่อยี่สิบปีก่อน! แต่เรื่องแบบนี้ ก็ไม่สามารถเชื่อลางสังหรณ์มากเกินไปได้ อาศัยเพียงแค่รูปถ่ายในวัยเด็กเพื่อมายืนยันนั้นก็ดูจะรีบร้อนเกินไปจริงๆ”

คิดแล้วนั้น เธอก็กระพริบตาลง นึกอะไรขึ้นมาได้ หัวเราะพลางเอ่ยขึ้นมา : “ใช่แล้ว คุณสามารถช่วยหาข้อมูลของเย่ฉางอิงและอานเฉิงซีออกมาให้ได้ไหมคะ?”