บทที่ 5003 ไม่น่าจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ3

"ดาวเทียมสื่อสารทางการทหาร?" เย่เฉินกล่าวถามด้วยความตกตะลึงว่า: "นี่ก็สามารถซื้อได้เหรอ?"

ต้วนลี่เย่กล่าวอธิบายว่า: "ภายใต้สถานการณ์ปกติไม่อาจทำได้ ต่อให้เป็นนักธุรกิจที่มีเงิน ก็ไม่สามารถซื้อดาวเทียมทางการทหารได้ แต่ในเวลานั้นค่อนข้างเป็นช่วงเวลาพิเศษ ระบบป้องกันของสหภาพโซเวียตทั้งหมดอยู่ในความสับสนวุ่นวาย หลังการล่มสลายการจัดสรรระหว่างประเทศเหล่านี้ก็ยุ่งเหยิงและมีหนี้สินจำนวนมาก ในเวลานั้นอาวุธหนักของยูเครน ส่วนใหญ่ล้วนถูกขายออกไปแล้ว กระทั่งเครื่องบินทิ้งระเบิด160หรือแม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ก็ถูกขายไปเกือบหมดแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดาวเทียมที่อยู่บนท้องฟ้าเลย ภายใต้สถานการณ์ของเรื่องราวในเวลานั้น ดาวเทียมไม่กี่ดวงหายไปโดยไม่มีใครพบเห็น เพียงแค่เคลื่อนไหวเล็กน้อย คนอื่นๆ ต่างก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบนท้องฟ้ายังมีดาวเทียมอีกหลายดวงที่เป็นของพวกเขา"

พูดจบ ต้วนลี่เย่ก็กล่าวอีกว่า: "ดาวเทียมเหล่านี้มีความปลอดภัยในตัวเองสูงมาก อีกทั้งยังรีเซตรหัสการสื่อสารแล้ว ดังนั้นแม้แต่คนที่ออกแบบก็ไม่สามารถถอดรหัสเนื้อหาของการสื่อสารในปัจจุบันได้ ความเป็นไปได้ของการแตกร้าวแทบจะไม่มีเลย เพียงแต่มันก็จะต้องมีข้อเสียอย่างแน่นอน ข้อเสียใหญ่ที่สุดก็คือยุคของดาวเทียมค่อนข้างเก่า และยังคงเป็นดาวเทียมสื่อสารเคลื่อนที่ย่านความถี่แคบรุ่นเก่า อัตราการส่งข้อมูลค่อนข้างช้า ฉะนั้นจึงสามารถดำเนินได้เพียงตัวอักษรและส่งผ่านไบท์คำสั่งเท่านั้น เช่นการตรวจสอบสถานะของตู้นิรภัยในที่ต่างๆ ตู้นิรภัยกำลังอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ปกติ จะต้องใช้เวลาในการส่งคำสั่งเพียงไม่กี่ไบท์ไปยังดาวเทียม ถ้าหากปรากฏความผิดปกติ คำสั่งก็จะมีเพียงไม่กี่ไบท์เท่านั้น การติดตั้งอุปกรณ์ทำลายตัวเองก็เช่นเดียวกัน การส่งข้อมูลขนาดเล็กมากจะไม่มีปัญหาโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้ มันยังสามารถตอบสนองผู้ใช้จำนวนน้อยมากที่จะใช้ระบบนี้สำหรับการโทรด้วยเสียงในช่วงเวลาที่สำคัญ แต่ก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการในการส่งสัญญาณวิดีโอได้"