บทที่ 4591 ไม่แสดงน้ำใจสักนิดเลยเหรอ? 2

“ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว” คุณท่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คุณเย่มีบุญคุณต่อตระกูลเฟ่ยมากเหมือนดั่งภูเขา การที่พวกเราสามารถทำงานให้เขาได้ ถือเป็นเกียรติของพวกเราแล้ว”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ คุณท่านอยากถามเฟ่ยเข่อซินว่าคราวนี้หลังจากเธอช่วยเย่เฉินแล้ว เย่เฉินได้แสดงน้ำใจอะไรหรือไม่”

แต่คำพูดแบบนี้ เขาไม่สามารถถามตามตรงได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เข่อซิน รีบเข้าบ้านกันเถอะ แล้วเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับการเดินทางไปเกาะฮ่องกงคราวนี้ให้ปูฟัง”

เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวทักทายคนอื่น ๆ จากนั้นเดินไปห้องหนังสือพร้อมเฟ่ยเจี้ยนจง

ห้องหนังสือในคฤหาสน์หลักของตระกูลเฟ่ย ซึ่งเฟ่ยเจี้ยนจงใช้ห้องนี้มาตลอด

ห้องหนังสือมีพื้นที่มากกว่าหนึ่งร้อยตารางเมตร ภายในตกแต่งหรูหรามาก แม้แต่ห้องหนังสือของจักรพรรดิโบราณก็ยากที่จะเทียบได้

และที่นี่เป็นสถานที่ที่เฟ่ยเจี้ยนจงใช้ทำงานมาโดยตลอด การตัดสินใจครั้งสำคัญหลายอย่างที่ส่งผลต่อตระกูลเฟ่ยก็เกิดขึ้นที่นี่

ตอนนี้ถึงแม้ว่าเฟ่ยเข่อซินจะกลายเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ยแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ครอบครองห้องหนังสือของคุณท่าน ที่นี่ก็ยังคงเป็นของคุณท่าน

แต่วันนี้สถานการณ์แตกต่างเล็กน้อย

หลังจากเฟ่ยเข่อซินกับคุณท่านเข้ามาแล้ว เธอกำลังจะไปที่ที่นั่งตรงหน้าโต๊ะตามสัญชาตญาณ แต่คุณท่านยื่นมือออกไปห้าม กล่าวกับเธอว่า “เข่อซิน ไปนั่งด้านใน”

โต๊ะหนังสือของเฟ่ยเจี้ยนจงโต๊ะนี้ ประมูลมาด้วยราคาที่ค่อนข้างสูง โต๊ะนี้ทำจากไม้หวงฮวาหลีคุณภาพสูงของมณฑลไหหลำ ฝีมือประณีตมาก และมีประวัติยาวนานกว่าห้าร้อยปี ได้รับการสืบทอดอย่างมีระเบียบมาสองราชวงศ์ ได้แก่ราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง แล้วยังเคยตกไปอยู่ในมือของขุนนางในราชสำนักอีกด้วย ซึ่งมันเป็นโต๊ะที่เฟ่ยเจี้ยนจงชื่นชอบมาก

ที่ด้านในของโต๊ะหนังสือ เฟ่ยเจี้ยนจงวางเก้าอี้ที่ทำจากไม้หวงฮวาหลีของมณฑลไหหลำ ซึ่งเป็นที่นั่งของเขา ส่วนด้านนอกโต๊ะหนังสือ มีเก้าอี้ที่เล็กกว่าเล็กน้อยสามตัววางอยู่