บทที่ 4277 ถอยตัวออกมาแต่เนิ่น ๆ

ผู้อำนวยการเห็นเขาพูดไม่ออก จึงเอ่ยเสริมไปต่อ : “หลี่ ตอนนี้มีเพียงตัวเลือกสองข้อที่วางอยู่ตรงหน้านาย ข้อแรก นายเป็นฝ่ายยื่นหนังสือเกษียณก่อนกำหนดเอง แม้ว่าคดีนี้จะทำให้นายเสียศักดิ์ศรีอยู่หน่อย แต่อย่างน้อยที่สุดจะไม่ทำให้ชื่อเสียงของนายป่นปี้ เป็นเพียงจุดด่างพร้อยเล็กน้อยเท่านั้น บรรพบุรุษหัวเซี่ยของพวกนายพูดอยู่บ่อย ๆ ไม่ใช่หรือ คนเราหาใช่เทพเทวดา ใครบ้างไม่เคยผิดพลาด มีจุดด่างพร้อยเล็กน้อยแค่นี้ สำหรับนายแล้วคงไม่มีผลกระทบมากมายนักหรอก อีกอย่างในฐานะที่ฉันเป็นผู้อำนวยการตำรวจนครนิวยอร์ก คดีนี้ก็จะเหลือจุดด่างพร้อยที่เช็ดไม่ออกไว้ในประวัติส่วนตัวของฉันเช่นกัน ฉันเผชิญหน้าได้อย่างไม่สะทกสะท้าน นายมีอะไรให้ต้องพัวพันและลังเลหรือ ?”

พูดถึงตรงนี้ ผู้อำนวยการก็กระแอม แล้วกล่าวอีก : “อะแฮ่ม……หลี่ ถ้าหากนายไม่เต็มใจละก็ งั้นก็ทำได้แต่ให้กรมตำรวจนครนิวยอร์กประกาศให้นายหยุดงานเป็นการชั่วคราวต่อสาธารณชนแล้ว ส่วนสาเหตุที่ให้นายหยุดงานชั่วคราว ก็เป็นอันเนื่องมาจากแบกรับหน้าที่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ในหลายขั้นตอนของในคดีชุดนี้ รวมถึงไม่ได้กำจัดอยู่แค่ว่าเวลานานขนาดนี้ไม่สามารถพบข้อเท็จจริงที่เฟ่ยฮ่าวหยางและคนอื่น ๆ กระทำผิดกฎหมาย รวมทั้งคดีที่ว่าเฟ่ยฮ่าวหยางถูกลักพาตัวจนถึงตอนนี้เฟ่ยฮ่าวหยางถูกฆ่าก็ไม่สามารถจับมือสังหารเอาไว้ได้เลยเช่นกัน !”

หลี่ญ่าหลินเส้นเลือดปูดโปนทันที พลันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ