บทที่ 4101 มองหาเข็มในมหาสมุทร

“จะถือว่าเป็นลูกเขยแต่งเข้าก็คงไม่ใช่เท่าไหร่” อานโฉงชิวอธิบาย "คุณพ่อแค่อยากให้พวกเขาสองคนอยู่ในสหรัฐอเมริกาเพื่อพัฒนาต่อ พ่อไม่ได้บอกว่าหากพวกเขามีลูกแล้วจะต้องใช้นามสกุลอาน แบบนี้ไม่น่าจะถือเป็นลูกเขยแต่งเข้า?”

หลี่ญ่าหลินส่ายหัวและพูดว่า "ก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่ นายต้องรู้ว่า คนเขาไม่ใช่นกฟีนิกซ์ที่ไม่มีอะไรเลยหรือเป็นเด็กยากจน เขาเป็นคนในตระกูลมีชื่อเสียง ก็แค่ไม่ได้รวยเท่าตระกูลอานแค่นั้นเอง แล้วจะให้ยอมรับเงื่อนไขมาอยู่ในบ้านฝ่ายหญิงเพื่อพัฒนาต่อได้ยังไงกัน?”

อานโฉงชิวพยักหน้า: "ก็เป็นเหตุผลนี้แหละ แต่พ่อคิดว่าเขายอมถอยให้มากแล้ว อีกฝ่ายไม่ควรคัดค้านในตอนนี้ แต่พี่เขยของฉันก็คิดว่านี่เป็นเรื่องของหลักการและไม่สามารถประนีประนอมได้ ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงไม่สามารถแก้ไขความขัดแย้งนี้ได้มาโดยตลอด”

หลี่ญ่าหลินพยักหน้าเล็กน้อย เขานิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า "ใช่สิ ฉันจำได้ว่าพี่สาวของนายมีลูกชายคนหนึ่ง มีครั้งหนึ่งเธอพาลูกกลับไปหานายหญิงใหญ่ด้วยตัวเอง ฉันเองก็เคยพบเขาด้วย ตอนนี้เด็กคนนั้นเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

อานโฉงชิวตกตะลึงไปเล็กน้อยแล้วก็ถอนหายใจทันทีและพูดด้วยความเศร้าอยู่หลายส่วนว่า “หลังจากที่พี่สาวและพี่เขยของฉันประสบอุบัติเหตุ หลานชายของฉันก็หายตัวไป หลายปีมานี้มีคนมากมายตามหาเขา แต่ก็ไม่เคยพบเบาะแสอะไรเลย อย่ามองว่าคุณพ่อไม่เคยพูดอะไร แต่จริงๆแล้วเขาไม่เคยหยุดตามหาเลยในตลอด 20 ปีที่ผ่านมา”