บทที่ 4082 ทำเรื่องดีให้กลายเป็นเรื่องแย่

ผู้คุ้มกันอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณชายใหญ่ อีกฝ่ายส่งข้อความมาอีกแล้วเหรอ?”

เฟ่ยเสวปินมองไปที่ผู้หญิงที่อยู่นอกหน้าต่างรถ และพูดด้วยความรังเกียจอย่างมากว่า “ไอ้สารเลว เขาขอให้ผมไปยัดเงินหนึ่งพันเหรียญที่ปลอกคอเสื้อของผู้หญิงคนนั้น เพื่อแลกกับสิ่งที่เขาให้มา! มันช่างเหี้ยมากจริงเลย!”

ผู้คุ้มกันรีบพูดว่า “คุณชายใหญ่ หรือว่าให้ผมไปแทนไหม! คนๆ นั้นน่าจะกำชับผู้หญิงคนนี้ไว้ว่า ตราบใดที่มีคนใส่เงินหนึ่งพันดอลลาร์เข้าที่ปลอกคอของเธอ ก็ให้เธอมอบสิ่งของให้อีกฝ่าย ผู้หญิงคนนี้ต้องไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร ดังนั้นใครเอาไปยัดมันก็เหมือนกัน”

“ไม่ได้.......” เฟ่ยเสวปินพูดโพล่งออกมาว่า “พวกเขามีคนกำลังแอบจับจ้องอยู่ ถ้าผมเล่นอุบายอะไร พวกมันก็จะเป็นอันตรายต่อห้าวหยางทันที!”

ผู้คุ้มกันพูดโพล่งออกมาว่า “คุณชายใหญ่ คุณก็จะไปเองไม่ได้ ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นฆาตกรขึ้นมา หรือบนร่างกายเธอมีระเบิดแล้วจะทำอย่างไรล่ะ? เราไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของคุณได้!”

เมื่อเฟ่ยเสวปินได้ยินคำพูดนี้ ตัวเองก็ตกใจมากเช่นกัน เขากังวลว่าหากนี่เป็นกับดักที่มุ่งเป้ามาที่ตัวเองเข้า งั้นทันทีที่ตัวเองลงจากรถ ก็กลัวว่าจะเป็นอันตรายได้มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีอยู่ในใจว่า หากเขาไม่ทำตาม ชีวิตของลูกชายเขาอาจตกอยู่ในอันตราย

อีกอย่าง ถ้าตัวเองไม่ทำตาม หลังพ่อของเขารู้เรื่องแล้ว ก็จะต้องรู้สึกไม่พอใจกับตัวเองอย่างแน่นอน

สไตล์การทำงานของเฟ่ยซานไห่นั้นไร้ความปรานี และเขารู้สึกขยะแขยงกับคนขี้ขลาด อีกอย่างเฟ่ยเสวปินก็ไม่ใช่ลูกคนเดียว และยังมีน้องชายสองคนที่คอยตั้งตาจ้องมองไปที่ตำแหน่งหัวหน้าตระกูล ถ้าการแสดงของเขาในครั้งนี้ทำให้เฟ่ยซานไห่รู้สึกผิดหวัง งั้นในอนาคตความยากลำบากในการสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าตระกูลก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

หลังจากลองคิดๆ แล้ว เขาก็ตัดสินใจลองเสี่ยงดูสักตั้ง

ดังนั้น เขาจึงโทรหาเฟ่ยซานไห่ผู้เป็นบิดาของเขา และหลังจากรับสายขึ้นมา เฟ่ยซานไห่ก็ถามว่า “เสวปิน เป็นยังไงบ้าง?!”

เฟ่ยเสวปินบอกสถานการณ์ให้พ่อของเขา และจงใจพูดด้วยน้ำเสียงที่ยินดีจะยอมตายว่า “ท่านพ่อ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับผม คุณจะต้องสัญญากับผมนะว่า ยังไงก็ต้องตามหาห้าวหยางกลับมาให้ได้!”