บทที่ 3948 แรงผลักดันเพียงหนึ่งเดียว

หลังจากได้ยินคำพูดของคลอเดีย กัวเหล่ยก็มองเธอด้วยความกลัว หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆเขาก็คุกเข่าลงต่อหน้าเธอและเอ่ยสะอื้นไห้ "คลอเดีย ตอนนั้นฉันเลอะเลือนไป ได้โปรดให้โอกาสฉันกลับตัวกลับใจสักครั้ง! ขอแค่เธอไว้ชีวิตฉัน ให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น! ยังไงเราก็เป็นญาติกัน เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ! ได้โปรดเธอช่วยเห็นแก่ความสัมพันธ์นี้ ไว้ชีวิตฉันสักครั้ง! ครั้งเดียวเท่านั้น!”

คลอเดียถามอย่างเย็นชา: “กัวเหล่ย นายไม่รู้สึกบ้างหรือไงว่าพูดจาแบบนี้มันออกจะน่าหัวเราะ? เลยเพิกเฉยต่อความสัมพันธ์ทางสายเลือดและฆ่าครอบครัวของฉันทั้งสี่คน มาตอนนี้กลับกล้ามาขอความเมตตาจากฉัน?! หลายเดือนที่ผ่านมานี้ ทุกคืนในฝันฉันล้วนอยากจะฆ่านายนับครั้งไม่ถ้วนและหวังว่าฉันจะสมปรารถนาได้ในสักวันหนึ่ง ตอนนี้ในที่สุดฉันก็มีโอกาสนั้นแล้ว ฉันยอมตายกับนายดีกว่าจะปล่อยให้นายได้รอดออกไป!"

เมื่อกัวเหล่ยได้ยินดังนั้น ในใจของเขาก็รู้แล้วว่าวันนี้เขาจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นเขาจึงเก็บใบหน้าอ้อนวอนน่าสงสารนั้นกลับทันที จากนั้นเอ่ยหัวเราะเยาะตนเอง: “คิดไม่ถึงเลยนะคิดไม่ถึงเลย....เธออายุยังน้อย แต่กลับมีจิตใจคิดแค้นขนาดนี้ โหดเหี้ยมขนาดนี้ หากฉันรู้ตั้งแต่แรก ฉันควรจะฆ่าเธอตั้งแต่วันแรกที่เธอกลับมาแล้ว หลีกเลี่ยงปัญหาที่จะตามมา...หากจะผิดก็ผิดที่ฉันคิดว่าเธอไม่รู้อะไรเลย..."