บทที่ 3097

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ฮามิดก็เอ่ยขึ้นอีกว่า: “นายอย่าคิดว่าที่แอฟริกาก็วุ่นวายไม่แพ้กันนะ แต่เอาเข้าจริง ประเทศแอฟริกาที่มีสงครามวุ่นวายเหล่านั้น แต่ละแห่งต่างก็ยากจนจะตาย หากทหารรับจ้างไปทำการสู้รบอยู่สถานที่แบบนั้น ก็ไม่สามารถหาเงินจำนวนมากได้จริงๆ แต่ที่ตะวันออกกลางไม่เหมือนกัน หลายประเทศในตะวันออกกลางต่างก็ร่ำรวยมาก ต่อให้เป็นอิหร่านที่ถูกลงโทษเป็นเวลาหลายปี อันที่จริงก็อุดมไปด้วยน้ำมัน อีกทั้งพวกเขาต่างก็มีความต้องการในทหารรับจ้าง ทั้งยังทุ่มเงินใหญ่ได้ ดังนั้นสำหรับทหารรับจ้างแล้ว ก็เป็นตลาดที่ยักษ์ใหญ่เป็นอย่างยิ่ง”

“อีกทั้งอาวุธหนักของตะวันออกกลางก็มีเยอะมาก แทบจะเป็นพิพิธภัณฑ์อาวุธของทิศตะวันตกทิศตะวันออก ในนั้นมีอาวุธที่ทำจากรัสเซียเยอะที่สุด ขอเพียงมีเงิน ก็ไม่มีอะไรที่ซื้อมาไม่ได้ หากสำนักว่านหลงสร้างฐานทัพที่ซีเรียได้จริงๆ จากนั้นก็สร้างอาวุธหนักของท้องถิ่นขึ้นมาที่ตะวันออกลางล็อตหนึ่ง เช่นนั้นจากนี้ไปพลังการทำสงครามในตะวันออกกลางก็จะต้องยกสูงขึ้นแน่นอน จะต้องได้รับการให้ความสนใจมาก”

เย่เฉิน มีความไม่เข้าใจเล็กน้อย เอ่ยถามว่า: “ทำไมทหารรัฐบาลของพวกคุณถึงต้องการร่วมมือกับพวกเขาล่ะ หรือไม่กลัวว่าสำนักว่านหลงจะส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของประเทศในอนาคตเลยเหรอ?”