เฮ่อหย่วนเจียงนิ่งเงียบไปสักครู่และเอ่ยปากพูด:"เย่เฉิน ตอนนี้คุณเลือกที่เริ่มธุรกิจการขนส่งทางทะเล มันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมากๆ"
"ในอนาคตสัดส่วนของการค้าระหว่างประเทศจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอย่างแน่นอน เพราะบริษัทขนาดใหญ่ต่างๆก็ได้ริเริ่มห่วงโซ่อุปทานระดับโลกมากขึ้นเรื่อยๆ ยกตัวอย่างเช่นอุตสาหกรรมรถยนต์ รถยนต์หนึ่งคัน จะใช้เหล็กกล้าที่ผลิตจากบราซิลและออสเตรเลีย ใช้ยางรถยนต์จะผลิตจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และแผงควบคุมที่แม่นยำจากอเมริกา เยอรมนี และญี่ปุ่น จากนั้นก็ใช้แรงงานของประเทศจีนในการประกอบรถยนต์"
"ในจำนวนนี้ การขนส่งวัตถุดิบ อะไหล่และรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่ต้องอาศัยการขนส่งทางเรือ"
"ไม่ต้องพูดถึงอุตสาหกรรมรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่ แม้แต่อุตสาหกรรมเสื้อผ้า ตอนนี้มันก็เป็นห่วงโซ่อุปทานระดับโลกเหมือนกัน เสื้อโค้ตที่คุณซื้อมาในราคาสองสามร้อยหยวน มันอาจจะใช้ผ้าฝ้ายจากอเมริกา ใช้ผ้าที่ผลิตในประเทศจีน ใช้ซิปที่ผลิตจากญี่ปุ่น จากนั้นค่อยใช้แรงงานจากเวียดนาม บังกลาเทศและโรมาเนียเพื่อตัดเย็บ จากนั้นค่อยใช้เรือในการขนส่งจากประเทศผู้ผลิตเข้ามาในประเทศจีน จากนั้นค่อยขายให้คุณ"
"หลังจากห่วงโซ่อุปทานของโลกยิ่งอยู่ยิ่งมาก ธุรกิจการขนส่งทางทะเลก็จะเติบโตมากขึ้น ตอนนี้ตระกูลซูพึ่งถูกถอนใบอนุญาตการจนส่งทางทะเล มันจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงอุตสาหกรรมการขนส่งทางทะเลภายในประเทศ"
เย่เฉินพยักหน้าและถาม:"ด็อกเตอร์เฮ่อ ไม่ทราบว่าคุณจะยอมช่วยฉันในเรื่องนี้ไหม? คุณต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย!"
ทันใดนั้น เฮ่อหย่วนเจียงก็รู้สึกโศกเศร้าและถอนหายใจ พูดว่า"เย่เฉิน ฉันขอพูดกับคุณตามตรงเลยนะ ถ้าฉันไม่ลาออกจากงาน ตอนนี้ฉันคงเป็น CEO ของบริษัทขนาดใหญ่ที่อยู่ในอันดับท็อป500 ของโลกไปแล้ว บางทีฉันอาจจะเหมือนกับCEO ของแอปเปิลอย่างทิมคุก ที่สามารถทำเงินได้หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ต่อปีได้อย่างง่ายดาย เหตุผลที่ฉันยอมทิ้งรายได้จำนวนมาก และเลือกที่จะมาสอนหนังสือ เพราะฉันเคยสาบานต่อหน้าหลุมฝังศพของภรรยา ชีวิตที่เหลือของฉันจะสอนแค่หนังสือเท่านั้น และไม่ทำงานด้านธุรกิจอีก และไม่ทำงานเพื่อหาเงินอีกต่อไป..."