บทที่ 2502

"พูดกันตามตรง ตอนอยู่อเมริกา ถ้ามีใครขอให้ฉันไปช่วยดูฮวงจุ้ยหรือดูดวง เขาก็ต้องจ่ายเงินให้ฉันห้าหมื่นดอลลาร์ต่อชั่วโมง แต่พวกเราสองคนต้องเสียเวลาครึ่งวันกับคนขับแท็กซี่แบบนี้เพื่อเงินสองพันหยวน มันเป็นเรื่องที่ได้ไม่คุ้มเสียใช่ไหม?"

ไหม้เค่ออดไม่ได้ที่จะพูด:"คุณทวด ฉันอยากแจ้งความจับเขา ไม่ใช่เพราะเงินสองพันหยวน แต่ฉันอยากสอนบทเรียนให้เขา ทำให้เขารู้ว่าอยู่ในสังคมนี้ต้องมีความซื่อสัตย์ และต้องทำตามกฎหมาย! ถ้าทำแบบนี้ก็สามารถลดการทำเรื่องไม่ดีของเขาในอนาคตได้"

ไหม้เฉิงซินโบกมือและพูดอย่างจริงจัง:"ไหม้เค่อ ในเมื่อคุณให้ความสนใจกับวิชาฮวงจุ้ย และฉันก็หวังว่าคุณจะศึกษาวิชาฮวงจุ้ยอย่างลึกซึ้ง และคุณต้องจำเรื่องหนึ่งเอาไว้"

ไหม้เค่อรีบถามทันที:"คุณทวด คุณพูดมาเลย ฉันต้องจำเรื่องไหนเหรอ?"

ไหม้เฉิงซินพูดอย่างเคร่งขรึม:"คุณต้องจำเอาไว้ อย่าไปยุ่งเรื่องของชาวบ้าน และจำคำพูดนี้เอาไว้ ทุกบ้านกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเอง อย่าไปยุ่งกับน้ำค้างแข็งบนหลังคาของบ้านคนอื่น!"

ไหม้เค่อพูดอย่างตกตะลึง:"คุณทวด นี่ไม่ใช่คำพูดเสียดสีเหรอ?"

"พูดเสียดสี?"ไหม้เฉิงซินหัวเราะและพูด:"นี่คือปรัชญาอันแท้จริงของบรรพบุรุษเรา!"

"การกวาดหิมะหน้าบ้านของตัวเองเป็นเรื่องปกติและสมเหตุสมผล ไม่มีใครสามารถมาว่ากล่าวคุณได้ เพราะคุณกวาดหิมะหน้าบ้านตัวเอง"

"แต่ว่า ถ้าคุณไปช่วยคนอื่น งั้นฉันขอถามคุณหน่อย คุณจะช่วยใคร?"