เมื่อพูดจบ หลินจ้านเผิงสังหารคู่พ่อลูกแซ่ถังทันทีโดยไม่รีรอให้นายน้อยมิติได้พูดคัดค้าน
ถึงแม้ว่าหลินจ้านเผิงจะรู้ดีว่าต่อให้ตอนนี้ระดับการบ่มเพาะของเขาจะทะลวงมาอยู่ที่ระดับนภาคราม เขาก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนายน้อยมิติผู้โด่งดังอยู่ดี แต่ตอนนี้เขามีบรรพบุรุษของเขาเป็นคนหนุนหลังอยู่ ดังนั้นเขาจะต้องกลัวอะไร?
“เจ้านี่มันรนหาที่ตายจริง ๆ!” นายน้อยมิติกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าอาฆาต
“ความตายของข้าไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถกำหนดได้หรอก!” หลินจ้านเผิงตอบกลับทันควัน
นายน้อยมิติแสยะยิ้ม และพูดว่า “นี่เจ้าคิดเหรอว่าระดับการบ่มเพาะนภาครามจะช่วยเจ้าได้? ถึงแม้ว่าตอนนี้ข้าจะอยู่ในระดับนักบุญ แต่ข้าก็สามารถฆ่าเจ้าได้แบบสบาย ๆ!”
เมื่อพูดจบ เขายกมือขึ้นควบแน่นพลังกฎมิติให้ก่อรูปเป็นกระบี่และส่งกระบี่สีดำทมิฬเล่มที่เขาเพิ่งสร้างพุ่งไปหาหลินจ้านเผิงทันที
ทางด้านของหลินจ้านเผิง เมื่อว่ากระบี่ที่เกิดจากพลังมิติกำลังพุ่งมาหา เขาก็โคจรพลังของตัวเองจนถึงระดับสูงสุด และพยายามใช้พลังของเขาลบพลังแห่งกฎที่แฝงอยู่ในกระบี่ออกไป
เขารู้ดีว่าพลังของนายน้อยมิตินั้นไม่สามารถวัดได้จากระดับการบ่มเพาะ ดังนั้นเขาจึงทุ่มสุดตัวเพื่อป้องกันการโจมตีนี้ที่กำลังพุ่งเข้ามาหา ส่วนเรื่องหลบหลีกนั้นเขาเองก็ไม่ได้คิดเช่นกันเพราะหากเขาหลบ กระบี่เล่มนี้จะพุ่งไปหาเกาะหนานชาน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขาและสิ่งนั้นเป็นเรื่องที่เขายอมไม่ได้
ในท้ายที่สุดด้วยความต่างของระดับพลัง ซึ่งห่างกันถึง 3 ระดับ มันจึงทำให้หลินจ้านเผิงสามารถลบกระบี่มิติที่นายน้อยมิติส่งมาได้ และในเวลาเดียวกัน หลินจ้านเผิงก็ตอบโต้โดยการแผ่อำนาจของอาณาเขตสวรรค์ของเขาเองไปหานายน้อยมิติเพื่อกลืนกินเขา
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าจะเผชิญกับการโจมตีสวนกลับ นายน้อยมิติกลับไม่มีความคิดที่จะหลบหลีกเลยแม้แต่น้อย เขาเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และปล่อยให้อาณาเขตสวรรค์ของหลินจ้านเผิงกลืนกินเขาเข้าไป
เมื่อทั้งร่างของเขาเข้าไปอยู่ในอาณาเขตสวรรค์ของหลินจ้านเผิง นายน้อยมิติก็กางแขนและตะโกนขึ้นทันที “พายุมิติ!”
เมื่อสิ้นเสียงตะโกน จู่ ๆ รอยแยกมิติก็ปรากฏขึ้นและจากนั้นสิ่งที่ออกจากรอยแยกมิติก็คือพายุมิติอันรุนแรงและบิดเบี้ยวแผ่กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง และยิ่งไปกว่านั้นรอยแยกมิติยังส่งพลังเกื้อหนุนไปที่ร่างของนายน้อยมิติ ทำให้ระดับการบ่มเพาะของเขาทะลวงขึ้นไปเป็นระดับสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ในทันที
เมื่อระดับการบ่มเพาะของพวกเขาทั้งคู่ห่างกันแค่เพียง 1 ระดับ นายน้อยมิติซึ่งควบคุมพลังแห่งมิติก็กลายเป็นฝั่งที่คงความได้เปรียบ
หลินจ้านเผิง เมื่อเห็นเช่นนี้ก็รู้แล้วว่าสถานการณ์ทางฝั่งของเขากลายเป็นย่ำแย่แบบที่เขาไม่คิดว่ามันจะเร็วแบบนี้ เพราะในตอนนี้ต่อให้เขาอยากจะถอนอาณาเขตสวรรค์ออกเขาก็ไม่สามารถถอนได้ เพราะพายุมิติเหล่านั้นมันตรึงอาณาเขตสวรรค์ของเขาอยู่และมันก็กำลังสร้างความเสียหายให้กับอาณาเขตสวรรค์ของเขาเรื่อย ๆ
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไปจนอาณาเขตสวรรค์ของเขาถูกทำลายจนหมด ต่อให้วันนี้เขาไม่ตายเขาก็จะกลายเป็นคนพิการอย่างแน่นอน!
หลิงตู้ฉิงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเมื่อเขาเห็นทักษะที่นายน้อยมิติผู้นี้ใช้ออกมา
“ท่านบรรพบุรุษมีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ?” หลินหรูซวนรีบถามขึ้นทันทีเมื่อนางเห็นว่าหลิงตู้ฉิงแสดงสีหน้าประหลาดใจ
หลิงตู้ฉิงหัวเราะ “ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่ดีใจที่ไอ้เจ้าหนุ่มผู้นี้รู้จักทักษะเกี่ยวกับมิติที่ข้าไม่รู้จักก็เท่านั้นเอง ดูเหมือนว่าเวลาที่ข้าเสียไปเพื่อรอการมาของเขามันคงไม่สูญเปล่าแล้วล่ะนะ!”
แน่นอนว่าหลิงตู้ฉิงตั้งใจที่จะเรียนรู้ทักษะมิตินี้จากนายน้อยมิติเพื่อเอาไปให้หลิงฟ่างหัวศึกษามัน เพราะเขาเองก็ไม่ค่อยจะรู้เกี่ยวกับทักษะทางด้านมิติสักเท่าไหร่ ดังนั้นสิ่งที่เขาทำให้นางได้ก็มีแค่ตามหาผู้ที่รู้ทักษะมิติคนอื่น ๆ และเรียนรู้ทักษะเหล่านั้นเอาไปส่งต่อให้ลูกสาวของเขาเอง